×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

سرزمین تاریکی ­ها  

برگرفته از کتاب پیوند جوان با نماز ـ نوشتۀ مدیر سایت

روزی، پیامبری قوم خود را از سرزمین تاریکی ­ها عبور داد. به آن ­ها گفت: «ای مردم! هم اکنون که از این سرزمین تاریک عبور می ­کنید، در زیر پاهایتان چیزهایی قرار دارد. اگر از آن­ها بردارید پشیمان خواهید شد و اگر برندارید باز هم پشیمان خواهید شد.»

مردم، از آن سرزمین عبور کردند. گروهی چیزی برنداشتند. گروهی دیگر، یک ـ دو و چند قطعه از آن ­ها را برداشتند. وقتی از سرزمین تاریکی ­ها بیرون آمدند و به روشنایی رسیدند، با دیدن آن اشیاء، همگی مبهوت و پشیمان شدند. آن اشیاء چیزی نبود، جز، جواهراتی گران ­قیمت و ارزشمند!

کسانی که حتی یک قطعه هم برداشت نکرده بودند، آهی از نهاد کشیدند که ای کاش لااقل یکی از آن ­ها را برمی ­داشتند! کسانی که یکی برداشته بودند، آرزو می ­کردند که ای­ کاش دو قطعه برمی ­داشتند. کسانی که دو قطعه برداشته بودند، خویشتن را ملامت می ­کردند که ای کاش سه قطعه برمی ­داشتند! و خلاصه، همگی پشیمان و نادم شدند. 

سرزمین تاریکی ­ها، حکایت و تصویری بود از حقیقت دنیا و آخرت. هم اکنون که در دنیا هستیم، در واقع در سرزمین تاریکی ­ها به سرمی ­بریم. سرزمین دنیا، آکنده از فرصت ­های خوب و فوق ­العاده ­ای است که ارزش لحظه ­لحظۀ آن­ها، از طلا و جواهر هم بالاتر است. در دنیا چیزهایی از بهشت خداوند شنیده ­ایم، اما هرگز عظمت آن را ندیده ­ایم! به ما گفته ­اند که نماز و عبادت خداوند چه ارزشی دارد، اما باور نکرده­ایم! بارها شنیده­ ایم که گناه و معصیت چه عاقبت شومی به همراه دارد، اما آن را به شوخی گرفته ­ایم! یکی از نام ­های قیامت، یَومُ­الدّین است. معنایش این است که قیامت، روز ظهور تمامی حقیقت دین است. وقتی از دنیا رفتیم، چشممان به روی حقیقت دین باز می ­شود و تازه آن زمان است که با چشمان خود، ارزش نماز و عبادت، و نیز تاریکی و نکبت گناه و معصیت را خواهیم دید. در آن زمان است که همه و همه پشیمان می ­شویم و بر فرصت­ های از دست رفتۀ دنیا افسوس می ­خوریم. منتهی پشیمانی همه در یَومُ­ الحَسرَۀ از یک سنخ نیست. برخی پشیمان هستند که چرا اعمال نیک بیشتری ندارند تا جایگاه بالاتری از بهشت الهی را به دست آورند! برخی دیگر، پشیمان هستند که چرا خود را به نکبت و تاریکی گناه آلوده کرده ­اند و به جای تکیه بر جایگاه رفیع انسانی، در ردیف حیوانات و بلکه پست­تر از آن­ها شده ­اند! 

)وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ وَ هُمْ في‏ غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ(؛ «آنان را از روز حسرت بترسان، در آن هنگام كه همه چيز پايان مى‏يابد! و آن ­ها در غفلتند و ايمان نمى ‏آورند!»[۱]  


[۱] . مریم (۱۹)، آیۀ۳۹٫

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question