×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم «السَّلامُ عَلی مَحالّ مَعرِفَۀِ اللهِ»؛ «سلام بر محل های معرفت خداوند». برگرفته از: ادب فنای مقربان، ج2، ص132 به بعد (با تلخیص) «محالّ» جمع محل، و از ریشۀ «حلّ» به معنای گشودن است. بنابراین «محلّ» به معنای مکان نزول یا استقرار هر چیزی گفته می شود. «معرفت» به معنای اطلاع یافتن از چیزی و علم پیدا کردن به خصوصیات و آثار آن است. تفاوت علم و معرفت  در این است که اگر شی ء معلوم، به ذهن انسان بیاید و با یکی از ...

بسم الله الرحمن الرحیم «وَ حُجَجِ‏ اللَّهِ‏ عَلَى‏ أَهْلِ‏ الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُه‏»؛ شما اهل بیت «حجت های خدا بر اهل دنیا و آخرت، هستید و رحمت و برکات او بر شما باد».  «حجج» جمع حجت، از ریشۀ «حجّ» و به معنای دلیل و برهان است. «دنیا» اسم تفضیل و مؤنث «ادنی» از ریشۀ «دنی» یا «دنو» است. حکما، عوالم وجود را به چهار مرحلۀ طولی تقسیم کرده اند که اگر از بالا به پایین، یعنی به صورت ...

بسم الله الرحمن الرحیم «و الدعوۀ الحسنی»؛ اهل بیت «دعوت نیکوتر» هستند ادب فنای مقربان، ج2، ص120 به بعد «حُسنی» اسم تفضیل است که ریشۀ آن «حسن» است. به هر چیزی گفته می شود که: بهجت آور، مطلوب و نیکو باشد. برای برتری ائمۀ معصومین (علیهم السلام) در دعوت، توجیهات مختلفی می توان ذکر کرد: یکم. «دعوت به معنای داعی و دعوت کننده باشد و چون اهل بیت عصمت و طهارت بهترین و نیکوترین دعوت کنندگان بوده اند، از باب مبالغه «دعوت حسنی» نامیده شده ...

13 خرداد 1393

بسم الله الرحمن الرحیم «و المثل الإعلی»؛ اهل بیت،«مثَل اعلای خداوند» هستند. ادب فنای مقربان، ج۲، ص۱۰۵ به بعد (تلخیص) ذات خدای متعال، جز برای خودش، برای هیچ موجود دیگری قابل شناخت نیست. تنها از راه اسماء و صفات خداوند است که می توان وی را شناخت. لیکن اسماء و صفات الهی هم تنها از […]

13 خرداد 1393

بسم الله الرحمن الرحیم «وَ وَرَثۀ الأنبیاءِ»؛ اهل بیت «وارثان پیامبران» هستند. ادب فنای مقربان، ج۲، ص۸۴ الی ۱۰۴ (با تلخیص) ذکر چند مطلب در این باب: ۱ـ اهل بیت عصمت و طهارت (علیهم السلام) وارث انبیای الهی هستند. در امور مادی زیاد دیده می شود که گاهی وارث از مال های فراوانی برخوردار است […]

13 خرداد 1393

بسم الله الرحمن الرحیم ادب فنای مقربان، ج۲، ص۲۰ به بعد «وَ ذَوِي‏ النُّهَى‏ وَ أُولِي الْحِجَى‏»؛ اهل بیت «صاحبان خرد و فرمانروایان عقل کامل» هستند نام های مختلف قوای ادارکی انسان (عقل) ممکن است یک حقیقت و واقعیت دارای شئون مختلفی باشد و با در نظر گرفتن هر یک از آن شئون، نامی خاص […]

13 خرداد 1393

بسم الله الرحمن الرحیم «و نوره»؛ اهل بیت، «نور خداوند» هستند. «نور». این واژه روشن­تر از آن است که نیازی به تعریف داشته باشد. راغب در مفردات، نور را به دو قسم تقسیم کرده است: نور دنیوی و نور اخروی. سپس نور دنیوی را به دو نوع معقول و محسوس تقسیم کرده است. نور دنیوی […]

13 خرداد 1393

بسم الله الرحمن الرحیم «و عیبۀ علمه»، اهل بیت، «گنجینه ­های علم خداوند» هستند.   «عیبه» به چیزی گفته می­شود که لباس یا اشیای دیگر را در آن قرار می ­دهند. برخی از افراد، از علومی برخوردار و به رموزی از خلقت آگاه هستند، لیکن به سفره ­ای شباهت دارند که برای همه پهن شده […]

13 خرداد 1393

بسم الله الرحمن الرحیم «و صراطه»؛ اهل بیت، «راه (وسیع و روشن) خداوند» هستند. صراط: به معنای راه روشن و وسیع است. هر چند بیشترین کاربرد «صراط» در قرآن کریم با وصف استقامت همراه است، لیکن به راه روشن وواضحی که به دوزخ منتهی می­ شود نیز صراط اطلاق شده است: «فَاهْدُوهُمْ إِلى‏ صِراطِ الْجَحيم».[۱]‏ […]

13 خرداد 1393

بسم الله الرحمن الرحیم «و حزبه»؛ اهل بیت، «حزب خداوند» هستند. «حزب»، به گروهی گفته می­شود که دارای هدف و انگیزه ­ای واحد باشند. قرآن کریم در پایان سورۀ مجادله ویژگی هایی را بدین شرح برای حزب الله بیان کرده است: ایمان به خدا و روز قیامت.   دوستی نکردن با دشمنان خدا و رسول […]

13 خرداد 1393

بسم الله الرحمن الرحیم «و بقیَّۀِ اللهِ»؛ شما اهل بیت «باقی گذاردۀ خدا» هستید. «بقیّۀ» صفت مشبهه و از ریشۀ «بقی» است.   در فرهنگ قرآن کریم، هر موجود منفعت بخش که از جانب رب العالمین و برای بشر خیرآفرین، سعادت ساز و مبارک باشد، «بقیَّۀ الله» است؛ زیرا با داشتن چنین اوصافی مظهر «هو […]

13 خرداد 1393

بسم الله الرحمن الرحیم «و أولی الأمر»؛ اهل بیت، «صاحبان امر» هستند «أولوا» اسم جمع به معنای صاحبان است که در حالت نصبی و جرّی «أولی» خوانده می ­شود. «أمر» به معنای فرمان یا شأن می ­آید. فرمانروایان دینی این جملۀ زیارت، برگرفته از این آیۀ شریفه ­است: «أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي […]

13 خرداد 1393

بسم الله الرحمن الرحیم «وَ أهلُ الذِّکر»؛ اهل بیت «اهل ذکر» هستند. «أهل» به معنای انس همراه با تعلق خاطر و وابستگی است. «ذکر» به معنای غافل نبودن و یاد آور بودن (در مقابل نسیان) است. بعد از آن، یاد کردن زبانی را نیز ذکر نامیده ­اند. پس «أهل االذکر» به کسانی گفته می­شود که […]


question