×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

سؤال از خانم افسانه

سلام / دختر جوانی هستم پدر و مادری دارم سخت گیر دوست دارم در مراسم مذهبی چون.احیا و هیئت ها و راهپیمایی ها شرکت کنم ولی متاسفانه پدر و مادرم به این چیزا زیاد معتقد نیستند و همش مانع من می شوند و می گویند ما راضی نیستیم, از انجام عبادات من هم همش ایراد می گیرند و میگویند چون زیاد اهل دین هستی و به قول خودشان خشک مقدسی ما از تو رضایت نداریم, میدانم که رضایت و احترام پدر و مادر بسیار امر مهمی است ,ولی اگر بخواهم چیزی باشم که اونا می خواهند می دانم که از راه حق دور می شوم و پیشرفتی در این زمینه نخواهم داشت, بااینکه در واجبات رضایت خدا فقط کافیست ولی خوب برای اینکه بتوانم به خدا نزدیک شوم باید عبادات و مستحباتی راانجام دهم تا از شر گناهان و وسوسه های شیاطین دور شوم ,حالا گیج شدم و نمی دانم وظیفه من چیست؟ راستی برای شرکت در راهپیمایی روز قدس نیز باید رضایت پدر و مادر را داشته باشیم؟ لطفا خییییلی سریع کمکم کنید دارم دیوونه میشم, مرجع من رهبری است, ممنون
جواب

سلام بر شما

حضرت آیت الله بهجت در اوایل طلبگی که به نجف اشرف رفته بود. علاوه بر درس های حوزوی، در جلسات آیت الله قاضی هم  شرکت می کرد. آیت الله قاضی ذکرهای و دستورالعمل هایی به ایشان می داد تا در مسیر معنویت پیشرفت داشته باشد. در آن زمان، جو سنگینی علیه آیت الله قاضی حاکم بود و ایشان را مردی صوفی و منحرف می دانستند. به همین دلیل یکی از نزدیکان آیت الله بهجت که متوجه شده بود، ایشان به کلاس درس آقای قاضی می رود، از روی دلسوزی نامه ای به فومن می نویسد و به پدر آیت الله بهجت می نویسد، پسرت در جلسات یک صوفی شرکت می کند و از او دستورالعمل می گیرد. 

پدر آیت الله بهجت هم در نامه ای به پسرش می نویسد راضی نیستم پیش آن مرد بروی و راضی نیستم که کار مستحبی انجام دهی!!!

خواهرم! اگر شما به جای آیت الله بهجت بودید چه کار می کردید؟! 

آیت الله بهجت به خاطر اطاعت از پدر، دیگر به درس آیت الله قاضی نرفت. او که بات مستحبات انس بسیاری داشت، تمامی مستحبات را رها کرد و حتی در نمازهای خود، یک ذکر مستحبی نمی گفت و به واجبات نماز اکتفا می کرد. همین تواضع و فراتنی نسبت به پدر موجب شد که باب معنویت به روی ایشان گشوده شود و به مقامات عالیه دست پیدا کنید.

به شما هم توصیه می کنم که پدر و مادر را ـ هر چند غیر متدین باشد ـ در اولویت قرار دهید و تا جایی که به معصیت کشیده نشوید، از آنها حرف شنوی داشته باشید. توجه داشته باشید که “ذکر” و “مستحبات” نیست که انسان را به درجات معنوی می رساند، بلکه تنها “خداست” که به انسان معنویت می دهد. پس:

وقتی به خاطر اطاعت از دستور الهی به والدین خود محبت و خدمت کردید؛

وقتی جر و بحث با پدر و مادر را کنار گذاشتید؛ 

وقتی نهایت احترام را به ان ها گذاشتید؛ 

وقتی در مقابل پدر و مادر خود را کوچک دیدید؛

آن زمان است که دست شما را خواهد گرفت و در شاهراه صراط مستقیم خود قرار خواهد داد. وقتی این گونه شدید، اثر شیرین دینداری خود را به پدر و مادرتان نشان می دهید و از این به بعد، نه تنها شما را خشکه مقدس نمی دانند، بلکه دینداری شما را هم زیبا و با لطافت می دانند و حتی در دراز مدت به سمت شما و اعتقاداتتان گرایش پیدا می کنند. حتی شما این ظریفت را دارید که با محبت های خود به والدین مسیر زندگی آن ها را عوض کنید و آن ها را در مسیر معنویت قرار دهید. ان شاء الله 

در خصوص راه پیمایی روز قدس هم اگر پدر و مادر اجازه دادند، شرکت کنید، اما اگر اجازه ندادند، نروید. البته برای این که خدمتی کرده باشد، سعی کنید با دعای خود، مردم مظلوم مسلمان فلسطین را یاری کنید. 

موفق باشید

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question