بازدید کنندۀ گرامی! از حضورتان در سایت هم اندیشی دینی تشکر می کنم.
متأسفانه به علت مشغلۀ کاری فرصت پاسخگویی به سؤلات را ندارم، لطف کنید فعلا سؤالی مطرح نفرمایید.

بسم الله الرحمن الرحیم

سؤال از آقای جعفری

چرا زندگی برای بعضی انسانها با اینکه در حد امکان رعایت اخلاقی و ایمانی را بجا می ‌آورند سخت و عذاب آور است؟!

 اما زندگی برای عده ای دیگر که رفتارهای غیر اخلاقی دارند، آسان و بر وفق مراد است؟!

برای گروه اول، آنقدر شرایط اوضاع سخت و پیچیده می شود که ایمانشان کم می شود وناامیدی سراغشان می آید

و برای گروه دوم، شادی و شعف تداوم داشته و حتی ذره ای ایمان نداشته و لحظه ای شاکر خداوند نیستند؟

به راستی چررررررررررا؟ چرا خدا برای ۱ عده غم و اندوه می فرستد؟

جواب

سلام بر شما

در پاسخ به سؤالتون مطالبی رو خدمتتون عرض می کنم.

۱ ـ گاهی اوقات علت بروز مشکلات، بی تدبیری و کم دقتی خود انسان است. و این مطلب ارتباطی با دین و تقوی ندارد.

بنابراین،

اگر یک مسلمان مراقب مسائل بهداشتی خود نباشد، طبیعتا بیمار می شود (هر چند که اهل نماز شب باشد)

و اگر یک کافر مراقب امور بهداشتی خود باشد، سلامتی بیشتری خواهد داشت (هر چند که اهل انواع و اقسام گناهان باشد)

در بعد اجتماعی هم:

جامعه ای که اهل اندیشه، تلاش و کوشش باشند، قطعا نتیجۀ کار خود را ـ حداقل ـ در دنیا برداشت می کنند و آرامش و رفاه خواهند داشت.

اما جامعه ای که اهل اندیشه نباشد و تنبلی و تن آسایی را پیشۀ خود کند، ـ حد اقل ـ  در دنیای خود با سختی ها و مشکلات زیادی دست و پنجه نرم خواهند کرد.

چنین پیشرفتی کاملا عقلایی است و ربطی به عقیده و مذهب ندارد. خدای متعال در قرآن کریم می فرماید: «کُلاًّ نُمِدُّ هؤُلاءِ وَ هَؤُلاءِ مِنْ عَطاءِ رَبِّکَ وَ ما کانَ عَطاءُ رَبِّکَ مَحْظُورا»؛ «هر یک از این دو گروه را از عطاى پروردگارت، بهره و کمک مى‏دهیم و عطاى پروردگارت هرگز (از کسى) منع نشده است»[۱]

۲ ـ آیا واقعا همۀ مشکلات از آن خوبان است و همۀ خوشی ها از آن گناه کاران؟!

چرا تصور می کنید که سهم مشکلات، تنها از آن مؤمنین است و سهم خوشی ها، تنها از آن گناه کاران؟!

آیا به صرف مشاهدۀ چند مشکل در زندگی خود و به صرف مشاهدۀ چند نعمت در زندگی برخی گناه کاران، صحیح است که در یک قاعدۀ کلی بگوییم: «مشکلات از آن مؤمنین است، و خوشی ها از آن گناه کاران؟!» (قطعا چنین مطلبی صحیح نیست.)

پس این همه گناه کاری که آن ها هم در زندگی خود مشکلاتی دارند چه می شوند و این همه مؤمنی که از چنین مشکلاتی بی خبر هستند، چه می شوند؟!   

۳ ـ بر خلاف آن چه که تصور می کنید، و آن چه از مقایسۀ زندگی خود با برخی گناه کاران به دست آوردید، آن ها نیز دارای مشکلاتی هستند. البته نباید توقع داشت که آن ها عین مشکلاتی را داشته باشند که شما دارید. مشکلات دنیا بیستر متنوع است و هر کسی گوشه ای از آن را به دوش می کشد.

یکی مشکل مالی و معیشتی دارد،

دیگری مشکل جسمی دارد،

یکی با فرزندش و خانواده اش مشکل دارد،

و فرد دیگر، با پدر و مادر و آشنایانش مشکل دارد.  

شخصی مشکل روحی و روانی دارد.

و شخص دیگر، مشکل عاطفی و احساسی

و ….

پس اشتباه است اگر تصور کنیم، مشکلات لزوما در آن چیزی خلاصه می شود که ما داریم و اگر برخی افراد، مشکلات ما را ندارند، پس هیچ مشکلی در زندگی خود ندارند!  

۴ ـ مطالبی که تا به اینجا عرض کردم مختص به مشکلات دنیوی بود که برای همگان آشکار است. اما معیار برتری انسان ها از یکدیگر، میزان بهره مندی از نعمت های دنیو ی است؟! (قطعا این گونه نیست)

وقتی باور داشتیم که دنیا محل گذر است و زندگی جاودان ما در سرای دیگر می باشد، طبیعتا دنیا و مشکلات آن، برای ما کوچک و کم اهمیت می شود و مشکلات اخروی برای ما بزرگ و با اهمیت!  

با توجه به این اصل، متوجه می شویم که یک مؤمن (هر چند دارای مشکلات دنیایی باشد) یا یک فاسق (هر چند که برخی تمتعات دنیوی برخوردار باشد) برابر نیست.

قرآن کریم می فرماید: «أَ فَمَنْ کانَ مُؤْمِناً کَمَنْ کانَ فاسِقاً لا یَسْتَوُون»؛ «آیا کسى که باایمان باشد همچون کسى است که فاسق است؟! نه، هرگز این دو برابر نیستند.»[۲]  

شما کافی است زندگی معاویه را با زندگی امیرالمؤمنین مقایسه کنید. اگر این مقایسه گری با عینک دنیا باشد، معاویه زندگی خوبی داشت و امیرالمؤمنین ـ علیه السلام ـ زندگی سخت و مشقت باری! اگر اگر با عینک واقعی که همان عینک معاد باوری است نگاه کنید خواهید گفت: «معاویه زندگی خود را در لجن زار گناه سپری کرد و آخرت خود را به دنیای فانی فروخت، اما امیرالمؤمنین ـ علیه السلام ـ زندگی خود را در اوج بندگی خداوند سپری کرد و میان دنیا و آخرت، سرای جاوید را برگزید.

امیرالمؤمنین ـ علیه السلام ـ در نهج البلاغه در توصیف متقین می فرماید: «صَبَرُوا أَیَّاماً قَصِیرَةً أَعْقَبَتْهُمْ رَاحَةً طَوِیلَة»؛ «ایام کوچکی را صبر کردند (دنیا ) و به دنبالش راحتی طولانی را خواهند چشید (آخرت)»[۳]

بنابراین، اگر در خود ایمان و تقوی می بینید و اگر می بینید که اهل نماز و بندگی خداوند هستید، به خود ببالید (هر چند که از برخی دنیوی رنج ببرید) و برای لحظه هم خود را با گناه کاران فاسد مقایسه نکنید.

البته امید به لطف الهی داشته باشید و مطمئن باشید که بسیاری از مشکلات، دائمی و ماندگار نیست. می تواتید با صبر و شکیبایی و با توکل به خدای متعال و همچنین با تلاش و کوشش، بسیاری از  مشکلات را پشت سر بگذارید و به آرامش خوبی دست پیدا کنید.

ان شاء الله

توجه: در پاسخ به این سؤال مطالب دیگری هم می توان گفت که جهت اختصار از ذکر آن ها خودداری کردم.

(می توانید اینجا را هم مطالعه بفرمایید) 


[۱] . اسراء، آیۀ۲۰٫

[۲] . سجده، آیۀ۱۸٫

[۳] . نهج البلاغه صبحی صالح، خطبه ۱۹۳ (معروف به خطبه متقین) 

متولد سال ۱۳۵۴ هستم. در سال ۷۶، توفیق پیدا کردم تا در جمع خوبان طلبه حضور داشته باشم و مشغول دروس حوزوی شوم. ـــــ بعد از ده سال مطالعه ی دروس حوزوی، وارد درس خارج حوزه شدم. به مدت شش سال از کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی بودم ــــ همچنین در حوزۀ مشاوره ی خانواده، تربیت کودک، امور جوانان و نیز پاسخگویی به مسائل اخلاقی مشغول فعالیت هستم.
نوشته های مرتبط :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

مدیر سایت: احمد نباتي
Thumb_141956
ای برادر! پشتیبان «ولی فقیه» باش، اما پیشاپیش «ولی فقیه» بایست و تیرهای زهر آگین دشمن را که به سوی او روانه می شوند به جان خریدار شو ... تنها عافیت طلبان دنیا دوست هستند که عوام فریبانه از «ولایت» و «ولایت مداری» دم میزنند، اما در هنگامه ی فتنه ها و امتحان های سخت، پشت سر ولی فقیه سنگر می گیرند، تا دنیای "فانی" خود را در خطر نبینند!  
ویــژه هـــا
پی گیری پرسش شما
آمار سایت
  • بازدید امروز: 880
  • بازدید دیروز: 4596
  • بازدید سال: 1512789
  • کل نوشته‌ها: 1274
  • کل دیدگاه‌ها: 3791
عکس های متنوع تصادفی