امام باقر (علیه السلام) در رابطه با دعای بهاء که در سحرهای ماه مبارک رمضان خوانده می شود، فرمودند: اگر مردم می دانستند که این دعا چه عظمتی نزد خداوند دارد و اگر می دانستند که این دعا با چه سرعتی به اجابت می رسد، برای دستیابی به آن، با یکدیگر به جنگ بر می خواستند، هر چند با شمشیر!

بسم الله الرحمن الرحیم

سؤال از خانم سایه

با سلام
مطلبتون (در رابطه با تربیت کودک) خیلی عالی بود ممنونم
من یه دختر ۴ساله دارم،یه سری مشکلا باهاش دارم،مثلا اینقد توی خونه آزاد بوده هرکاری دلش خواسته کرده قلدر شده و آزادیایی که بهش دارم جواب معکوس داده و بیشتر سوءاستفاده میکنه
باوجودیکه توی خونه من و همسرم رابطه ای کاملا محترمانه داریم و به دخترم هم خیلی احترام میزاریم،بعضی مواقع با بی احترامی با دیگران صحبت میکنه و خیلی منو ناراحت میکنه و نمیدونم با چه زبونی بهش بفهمونم که موثر باشه
از طرفی چون تا حالا کتک نخورده کوچکترین حرکت ناراحتش میکنه و به کتک تعبیرش میکنه و من نمیدونم چجوری بهش بفهمونم که این کتک نیست
اگه راه کاری بهم بدید ممنون میشم

جواب

سلام بر شما

راه کارهایی را خدمتتون عرض می کنم:

۱ ـ وقتی برای اصلاح رفتار فرزندتان اقدام می کنید، انتظار زود بازدهی نداشته باشید. اگر چنین انتظاری داشته باشید خیلی زود خسته می شوید و نمی توانید با نشاط لازم به اصلاح مشکلات بپردازید. در این مسیر امید به لطف الهی را فراموش نکنید و همواره از خداوند بخواهید تا توفیق تربیت فرزندان پاک و خوبی را به شما عنایت کند. 

۲ ـ یکی از روش های آموزش رفتارهای اجتماعی، روش های غیر مستقیم است. وقتی با کودکتان هم بازی شده اید و  با او و عروسکش بازی می کنید. در میان بازی، کارهای نادرستی که فرزند شما انجام می دهد، به عروسک او نسبت دهید و بگویید این عروس جلو میهمان این حرف بد رو زده. باید چیکار کنیم؟!

سعی کنید در این حال، زشتی کار را به عروسک بگویید و از دخترتان هم بخواهید تا عروسکش را نصیحت کند.  

همچنین جدای از اشتباهاتی که فرزندتان انجام می دهد، باید در میان همان بازی، رفتارهای صحیح را به عروسک آموزش دهید.

۳ ـ  در کنار روش غیر مستقیم، لازم است که از “روش مستقیم” هم استفاده کنید. با توجه به اخلاقی که فرندتان دارد، به گونه ای مطرح کنید که  راحت تر بپذیرد. مثلا:

الف: نصیحت خود را با ترس و تردید مطرح نکنید. علاوه بر محبتی که دارید، باید مقداری هم جدیت را چاشنی کار کنید. البته منظورم از جدیت، جدیت در سطح کودک چهار ساله است.

ب: اگر فرزندتان نپذیرفت ـ که طبیعتا نمی پذیرد ـ خود را ناراحت نشان دهید. حتی اگر قهر کرد و به اتاق دیگری رفت، سراغش نروید و بگذارید تا خودش به جمع شما برگردد.

ج: این که کودک شما می گوید: «مرا کتک زدید!» در واقع قصد مظلوم نمایی دارد و می خواهد به شما بگوید که حق نصیحت مرا ندارید. بنابراین شما به جای این که بخواهید وی را قانع کنید که کتکی در کار نبوده، بهتر است موضع خود را حفظ کنید و بگویید: «نباید این کار را انجام بدهی!»

د: بگذارید کودکتان تا با بچه های هم سن و سالش بیشتر بازی کند. بازی با هم سن و سال ها موجب می شود تا مجبور شود، همواره به خود و خواسته های خود نگاه نکند. و خواسته های دیگران هم برایش مهم باشد.

هـ: وقتی به همراه کودکتان عروسک بازی می کنید، برای هر عروسکی مسئولیتی تعیین کنید و به فرزندتان بفهمانید که اولا، هر کسی در زندگی مسئولیت دارد. و ثانیا، باید به مسئولیت خود عمل کند. ثاثلثا، اگر به مسئولیت خود عمل نکرد، دیگران حق دارند تا با او اعتراض کنند. در همین بازی، مسئولیتی را هم برای فرزندتان قرار دهید و وقتی دیدید به مسئولیت خود عمل نکرد، از طریق یکی از عروسک ها، به او تذکر دهید.

۴ ـ بنده به هیچ وجه نمی گویم به بچه ها بی اعتنا باشیم و به هیچ وجه نمی گویم که شخصیت آن ها محترم نشماریم؛ اما معتقدم که توجه بیش از حد به کودک هم کار اشتباهی است. رفتار ما نباید به گونه ای باشد، که بچه ها خود را برتر از همه کس ببینند و توقع داشته باشند تا دیگران هم، چنین جایگاهی را به رسمیت بشناسند! بنابراین محبت به کودک باید هدفمند باشد (اینجا کلیک کنید

برای این منظور باید مراقب باشید که به همۀ نیازهای کودک پاسخ مثبت ندهید (اینجا و اینجا را کلیک کنید) و به او بیاموزید که نمی توانید به همۀ خواست های او پاسخ مثبت دهید.

نمونه: وقتی با دیگری (حتی همسرتان) صحبت می کنید و فرزند شما میان حرف می پرد، به او بگویید مقداری صبر کند تا صحبت تمام شود. (پذیرش حق دیگران) البته با توجه به صبر اندک کودک، صحبت را کوتاه کنید و بعد از چند ثانیه به کودک بگویید: «حالا شما بفرمایید»

هر چند که این مطلب کوتاه پاسخ جامعی نبود، اما امیدوارم چارچوبۀ درستی از رفتار والدین را ترسیم کرده باشم.

۵ ـ در کار تربیت کودک، شما و همسرتان باید موضع واحدی اتخاذ کنید. هم رفتارتان مؤید رفتار یکدیگر باشد و هم، واکنش های شما به یک نوع باشد. پدر و مادر در کار تربیت کودک مکمل یکدیگر هستند. اگر یکی از آنها کوتاهی کند، طبیعتا تأثیر کار دیگری را کم رنگ تر خواهدد کرد. اگر با یکدرگر هماهنگ نباشید فرزندتان از اختلاف موجود، سوء استفاده می کند، و از فرد منتقد، به فردی که تأییدش می کند پناه می برد.

۶ ـ وقتی با توکل به خداوند، وظایف خود به را خوبی انجام دادید، خیلی هم نگران نباشید. به هر حال بچه های ما در مسیر رشد خود رفتارهای متفاوتی دارند و این رفتارهای هم دلیل بر آن نیست که در آینده اینگونه خواهند ماند. 

موفق باشید.  

متولد سال ۱۳۵۴ هستم. در سال ۷۶، توفیق پیدا کردم تا در جمع خوبان طلبه حضور داشته باشم و مشغول دروس حوزوی شوم. ـــــ بعد از ده سال مطالعه ی دروس حوزوی، وارد درس خارج حوزه شدم و از محضر اساتیدی چون: آیت الله العظمی وحید خراسانی، آیت الله سید احمد خاتمی و آیت الله محمد عندلیب همدانی استفاده کردم. به مدت شش سال از کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی بودم ــــ همچنین در حوزۀ مشاوره ی خانواده، تربیت کودک، امور جوانان و نیز پاسخگویی به مسائل اخلاقی مشغول فعالیت هستم و در این رابطه هم دارای تألیفاتی هستم.
نوشته های مرتبط :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

مدیر سایت: احمد نباتي
Thumb_141956
ای برادر! پشتیبان «ولی فقیه» باش، اما پیشاپیش «ولی فقیه» بایست و تیرهای زهر آگین دشمن را که به سوی او روانه می شوند به جان خریدار شو ... تنها عافیت طلبان دنیا دوست هستند که عوام فریبانه از «ولایت» و «ولایت مداری» دم میزنند، اما در هنگامه ی فتنه ها و امتحان های سخت، پشت سر ولی فقیه سنگر می گیرند، تا دنیای "فانی" خود را در خطر نبینند!  
ویــژه هـــا
پی گیری پرسش شما
آمار سایت
  • کاربران حاضر: 1
  • بازدیدکننده امروز: 377
  • بازدید کننده دیروز: 257
  • بازدید هفته: 1014
  • بازدید ماه: 1014
  • بازدید سال: 1397247
  • تاریخ به‌روزشدن سایت: خرداد ۷, ۱۳۹۶
عکس های متنوع تصادفی