امام باقر (علیه السلام) در رابطه با دعای بهاء که در سحرهای ماه مبارک رمضان خوانده می شود، فرمودند: اگر مردم می دانستند که این دعا چه عظمتی نزد خداوند دارد و اگر می دانستند که این دعا با چه سرعتی به اجابت می رسد، برای دستیابی به آن، با یکدیگر به جنگ بر می خواستند، هر چند با شمشیر!

بسم الله الرحمن الرحیم

سؤال از خانم فاطمه

سلام.
ممنون از تخلیص و ارائه ی مطالب تفسیر المیزان.
جزاکم الله خیرا.
یه سوال داشتم؛ ممنون میشم اگر پاسخ بدید:
در آیه حضرت خضر به موسی علیهما السلام فرمود ـ به این مضمون ـ : تو نمی توانی در مقابل چیزی که به حکمت آن احاطه ی علمی نداری صبر کنی و حال آنکه در پایان داستان هم می بینیم که پیشبینی حضرت هم چندان بی راه نبوده …
با این ملاحظه چگونه از ما خواسته شده که در مقابل مصائبی که قریب به اتفاق موارد از حکمت آنها بی اطلاعیم، صبر کنیم.
ناگفته نماند که بنده به این مطلب که موسی علیه السلام در مقام پیامبری بوده اذعان دارم و می پذیرم که ایشان وظیفه ی ابلاغ را ملحوظ داشته است اما پرواضح است که موسی علیه السلام هم با اعتقاد به علم و حکمت ایشان با وی هم مسیر می شود پس تذکر حضرت موسی به حضرت خضر علیهما السلام – ولو من باب ابلاغ احکام هم- تحصیل حاصل به نظر می رسد که چندان توجیهی ندارد.

ممنون میشم اگر که این شبهه را بی پاسخ نگذارید.
و من الله التوفیق.

جواب

سلام بر شما

در رابطه با سؤالی که مطرح کردید، مطالبی را عرض می کنم:

۱ ـ حضرت موسی (علیه السلام) پیامبر اولوالعزم بود و حضرت خضر هم یکی از اولیای الهی بود که علومی را از خداوند آموخته بود. حضرت موسی (علیه السلام) از این علوم بی بهره بود، هر چند که در مجموع، مقام حضرت موسی، بسیار بالاتر از مقام حضرت خضر بود. آیت الله جوادی آملی در کتاب ادب فنای مقربان می فرماید: «همراهی موسی (علیه ­السلام) با خضر (علیه ­السلام) برای استفاده از علوم رشد آور خضر (علیه  السلام) ـ که در سوره ی کهف آیه ۶۵ به بعد آمده  ـ  به معنای برتری خضر نیست، زیرا موسی (علیه ­السلام) از پیامبران اولوالعزم بوده و خضر (علیه ­السلام) چنان مقامی نداشت.

۲ ـ حضرت موسی (علیه السلام) که صاحبت شریعت بود، با در نظر گرفتن احکام ظاهری دین قضاوت می کرد و آزمون او این بود که متوجه شود، ماورای ظواهر دینی، حقایق دیگری هم نهفته است و نباید در نگرش های خود تنها به ظواهر دینی اکتفا کند.  

۳ ـ ظاهرا این آزمون و همانند آن، مخصوص حضرت موسی (علیه السلام) و اولیای ناب الهی است و شامل امثال ما نمی شود؛ بنابراین، نباید خودمان را با ایشان مقایسه کنیم. ما (فراد عادی) مآمور به ظواهر دینی هستیم و اگر همین ظواهر را درست بفهمیم و درست عمل کنیم، به بهترین درجات معنوی خواهیم رسید.

۴ ـ ارزش هر امتحانی به سختی آن است. اگر امتحان برای کسی سخت نباشد، طبیعتا پاداشی هم که دریافت می کند ناچیز خواهد بود. کسی که از پشت پرده آگاه باشد، دیگر معنای چندانی ندارد که صبوری داشته باشد. بنابراین، با خویشتنداری خود پاداش صابرین را هم ردیافت نمی کند. دقیقا مثل کشاورزی که محصولی را می کارد و طبق قوانین طبیعی می داند که چند ماه دیگر چندین برابرش را دریافت می کند. این کار نیازی به ایمان و اعتقاد به غیب ندارد. همین که تجربه ثابت کرده سود می برد، چنین کاری را انجام می دهد و لذا به صرف اینجام این کار، عنوان صابر بر وی صدق نمی کند.

چنین صبری زمانی معنا پیدا می کند، که لازمۀ آن ایمان به غیب و باور داشتن خدای متعال در زندگی باشد. پس اگر انسان همانند سایر امور طبیعی خود، بر پشت پردۀ همه چیز اگاهی داشت، فرصت بهره وری از پاداش صابرین از وی گرفته شده بود. مهم این است که ندیده باور کنیم و اعتماد به حکمت خدای متعال داشته باشیم. 

ماحصل کلام این است که همۀ ما در معرض آزمون های الهی هستیم و از هر کسی در کلاس درسی خود آزمون می گیرند. اگر یکی از پیامبران الهی در یک مورد از این آزمون موفق بیرون نیامد، دلیل نمی شود که ما هم نتوانیم از آزمون هایی که در کلاس خودمان است سربلند بیرون آییم. مضافا این که آزمون حضرت موسی (علیه السلام) کلاس اخلاقی برای ایشان بود که از این کلاس سربلند بیرون آمد. ایبشان با وجودی که پیامبر اولوالعزم بود، در مقابل خضر پیامبر (که مقامی پایین تر از مقام ایشان داشت) زانوی شاگردی به زمین زد و تواضع لازم ره به خرج داد. اعتراض هایی هم که داشت، نه از باب مراعات نکردن حال استاد، که از باب عمل به ظواهری بود که از طرف خداوند، مأمور به تبلیغ و اجرای آن ها بود. ایشان در این کلاس علاوه بر آن در در درس تواضع سربلند بیرون آمد، آموخت که اندر پس ظواهر شرعی، حقایق دیگری هم نهفته است. 

اگر ابهامی در گفته ها هست، در خدمتتان هستم. 

موفق باشید

متولد سال ۱۳۵۴ هستم. در سال ۷۶، توفیق پیدا کردم تا در جمع خوبان طلبه حضور داشته باشم و مشغول دروس حوزوی شوم. ـــــ بعد از ده سال مطالعه ی دروس حوزوی، وارد درس خارج حوزه شدم و از محضر اساتیدی چون: آیت الله العظمی وحید خراسانی، آیت الله سید احمد خاتمی و آیت الله محمد عندلیب همدانی استفاده کردم. به مدت شش سال از کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی بودم ــــ همچنین در حوزۀ مشاوره ی خانواده، تربیت کودک، امور جوانان و نیز پاسخگویی به مسائل اخلاقی مشغول فعالیت هستم و در این رابطه هم دارای تألیفاتی هستم.
نوشته های مرتبط :

1 پاسخ به پاسخ به سؤالات/ امتحان حضرت موسی با علوم رشدآور حضرت خضر

  • فاطمه

    ممنون از بذل توجهتان…

    جزاکم الله خیرا.

    [پاسخ]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

مدیر سایت: احمد نباتي
Thumb_141956
ای برادر! پشتیبان «ولی فقیه» باش، اما پیشاپیش «ولی فقیه» بایست و تیرهای زهر آگین دشمن را که به سوی او روانه می شوند به جان خریدار شو ... تنها عافیت طلبان دنیا دوست هستند که عوام فریبانه از «ولایت» و «ولایت مداری» دم میزنند، اما در هنگامه ی فتنه ها و امتحان های سخت، پشت سر ولی فقیه سنگر می گیرند، تا دنیای "فانی" خود را در خطر نبینند!  
ویــژه هـــا
پی گیری پرسش شما
آمار سایت
  • بازدید امروز: 4949
  • بازدید دیروز: 5104
  • بازدید هفته: 44084
  • بازدید ماه: 149122
  • بازدید سال: 1669558
عکس های متنوع تصادفی