×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

سؤال از اقای جوادی 

سلام

وقتی ما گناه می کنیم، ضرری به خداوند نمی رسد

اما وقتی دیگران به ما ظلم می کنند به ما ضرر می رسد

با این حساب وقتی که من از ظلم کسی می گذرم، از خداوند بخشنده تر هستم. چرا که خداوند می بخشد در حالی که ضرری ندیده و من می بخشم، در حالی که متضرر شده ام. 

سایت هم اندیشی دینیجواب

سلام بر شما  

معیار ضرر، معیار دقیقی برای تشخیص میزان بخشندگی نیست،

معیار صحیح برای تشخیص میزان بخشندگی، عنوان “حق” است.

خدای متعال، کسی است که بزرگترین حق را به گردن ما دارد. ما، هر چه داریم، همه از خدای متعال است.

وَ أَنَّ اللَّهَ أَعْظَمُ‏ حَقّاً مِنْ كُلِّ مُنْعِمٍ سِوَاهُ، (بحار الانوار، ج۲۳، ص۲۶۷) 

جسم ما، روح ما، و تمام نعمت ها و داشته های ما، لطف و امانت الهی است. کسی که گناه می کند در واقع حقوق الهی را نادیده گرفته است و به امانت الهی خیانت کرده است. خداوند جسم پاک و روح پاک به ما بخشیده و گناه و معصیت، این روح و جسم را آلوده می کند. (خیانت در امانت)

اما دیگران چه حقی به گردن ما دارند؟ یقینا هر حقی به گردن ما داشته باشند، به اندازۀ حق خدای متعال نیست.

پپس با این حساب خدایی که بزرگترین حق را به گردن ما دارد، و با معصیت ما حقوقش ضایع شده، و در عین حال از استباهات ما می گذرد، بزرگ ترین و بهترین بخشنده است. و اگر بخشش تمام مخلوقات را در یک کفۀ ترازو بگذاریم، به هیچ وجه قابل مقاسیه با بخشش خداوند در حق یکی از مخلوقاتش نیست. 

 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question