×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

«و الدعوۀ الحسنی»؛ اهل بیت «دعوت نیکوتر» هستند

ادب فنای مقربان، ج۲، ص۱۲۰ به بعد

«حُسنی» اسم تفضیل است که ریشۀ آن «حسن» است. به هر چیزی گفته می شود که: بهجت آور، مطلوب و نیکو باشد.

برای برتری ائمۀ معصومین (علیهم السلام) در دعوت، توجیهات مختلفی می توان ذکر کرد:

یکم. «دعوت به معنای داعی و دعوت کننده باشد و چون اهل بیت عصمت و طهارت بهترین و نیکوترین دعوت کنندگان بوده اند، از باب مبالغه «دعوت حسنی» نامیده شده اند؛ چنان که از جهت شدت مبالغه، به جای «زیدٌ عادلٌ» گفته می شود: «زیدٌ عدلٌ». بدین معنا که گویا زید از شدت و فراوانی عدالت، مجسمۀ آن شده است.

دوم. «دعوت» به معنای چیزی است که به سوی آن فرا خوانده می شود؛ «ما یُدعی الیه». معصومین (علیهم السلام) کسانی هستند که اطاعت از آنان در کنار طاعت از خداوند و رسول مورد سفارش قرار گرفته است. «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُم»[۱] از این رو بهترین، برترین و نیکوترین کسانی خواهند بود که مردم به سوی آنان دعوت شده اند.

سوم. «دعوت» به معنای داعی باشد و «الحسنی» صفت برای موصوف محذوف باشد و تقدیر آن چنین باشد: «دعوت کننده به کلمات حسنی؛ «الداعی الی الکلمات الحسنی» یا دعوت کننده به امور حسنی؛ «الداعی الی الأمور الحسنی».

چهارم. اشاره به حدیث مشهور نبوی باشد که در رابطه با دعای حضرت ابراهیم فرمود: «يَا عَلِيُّ أَنَا دَعْوَةُ أَبِي‏ إِبْرَاهِيم».[۲] حضرت ابراهیم (علیه السلام) هنگام تجدید بنای کعبه فرمود: «رَبَّنا وَ ابْعَثْ فيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزيزُ الْحَكيمُ»؛ «پروردگارا! در ميان آن ها پيامبرى از خودشان برانگيز، تا آيات تو را بر آنان بخواند، و آن ها را كتاب و حكمت بياموزد، و پاكيزه كند زيرا تو توانا و حكيمى (و بر اين كار، قادرى)!»[۳] مفسران، بعثت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) را اجابت دعای ابراهی خلیل می دانند. دلیلش هم این است که همۀ انبیای بعد از ابراهیم که از انبیای بنی اسرائیل هستند، از نسل اسحاق هستند. ائمۀ معصومین هم که فرزندان رسول گرامی اسلام و ادامه دهندگان راه آن حضرت هستند، در حقیقت، دنبالۀ آن دعوت حسنای حضرت ابراهیم (علیه السلام) شمره می شوند.


[۱]. النساء، ۵۹٫

[۲]. من لا یحضره الفقیه، ج۴، ص۳۶۹٫

[۳]. بقره، ۱۲۹٫

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question