×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

نکته های قرآنی

سورۀ بقره، آیۀ۳ ـ الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ

غیب مطلق و نسبی

غیب بر دو قسم است: مطلق و نسبی؛ غیب مطلق آن است که در همۀ مقاظع وجودی و برای همگان پوشیده و مستور است؛ مانند ذات خداوند که در همۀ مقاطع وجودی و برای همگان پوشیده و مستور است، گرچه برای خودش مشهود است.

از این جهت، غیب مطلق، که حتی برای خود همان شیء نیز غیب باشد، هرگز وجود دارد، بلکه معدوم محض است.

غیب نسبی آن است که در برخی مقاظع وجودی و یا برای برخی افراد غیب است؛ مانند اخبار گذشتگان: « ذلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحيهِ إِلَيْك»[۱] و یا قیامت و فرشتگان؛ زیرا قیامت مشهود برخی انسان هاست. فرشته نیز تمثلش برای برخی انسان ها ممکن است: « فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا»[۲] و مشاهده اش میسور انبیا و اولیای الهی است. البته همگان، حتی کافران در حال احتضار و در برزخ و قیامت، بعضی از فرشتگان را مشاده می کنند: «يَوم برَوْنَ الْمَلائِكَةَ لا بُشْرى‏ يَوْمَئِذٍ لِلْمُجْرِمين»؛ «امّا روزى كه فرشتگان را مى‏بينند، روز بشارت براى مجرمان نخواهد بود»[۳]

در برابر غیب غیب مطلق و نسبی، شهادت مطلق و نسبی است، که اصل وجود آن ها مانند معنای آن ها در اثنای مطلب روشن خواهد شد.

شهادت مطلق، نظیر اصل واقعیت است که نسبت به هیچ موجودی غایب و محجوب نیست.

اما موجودهای مادی محسوس، گرچه وجود آن ها در نشئۀ شهادت قرار دارد، لیکن چون برخی از موجودهای نشئۀ مزبور از برخی دیگر غایب است همۀ شهادت های عالم حس از یک غیب نسبی برخوردار است.

لازم است توجه شود که تقسیم موجود به غیب و شهادت، به لحاظ معرفت است، نه به لحاظ ذات خود شیء؛ یعنی نظیر موجود به واجب و ممکن نیست، که امری عینی است، نه معرفتی.

(برگفته از تفسیر تسنیم، ج۲، ۲۱۷۱ و ۱۷۲)  


[۱] .  آل عمران، آیۀ۴۴٫

[۲] . مریم، آیۀ۱۷٫

[۳] . فرقان، آیۀ۲۲٫ 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question