×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

نکته های قرآنی

قرآن کریم سورۀ بقره، آیۀ۲ (ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فيهِ هُدىً لِلْمُتَّقين)

واژۀ کتاب در قرآن کریم گاهی بدون «الف و لام» آمده، مانند: «قَدْ جاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ كِتابٌ مُبين»[۱] و در مواردی با «الف و لام» ذکر شده است.

در مواردی که با «ال» آمده، افزون بر احتمال تعریف و عهد، این احتمال نیز مطرح است که «ال» مفید «حصر حقیقت» باشد.

مانند: «ال» در «هو الرجل»، یعنی، او یگانه مرد است.

بر اساس این احتمال، جملۀ «ذلک الکتاب» بدین معناست: حقیقت کتاب، منحصر در قرآن کریم است؛ زیرا قرآن تنها کتاب آسمانی است که همۀ معارف و اسرار کتاب های آسمانی پیشین و صُحُف سلف را در خود دارد و مُهَیمِن بر همۀ آن هاست: «وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتابِ وَ مُهَيْمِناً عَلَيْه»؛ «و اين كتاب [قرآن‏] را به حق بر تو نازل كرديم، در حالى كه كتب پيشين را تصديق مى‏كند.»[۲]

واژۀ کتاب در این آیۀ کریمه به معنای مجموعه ای است که حاوی خطوط کلی معارف و شریعت و احکام و قوانین است (عقاید، اخلاق و احکامی عملی) و از طریق وحی بر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نازل شده است: «فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرينَ وَ مُنْذِرينَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فيمَا اخْتَلَفُوا فيه»؛ «خداوند، پيامبران را برانگيخت تا مردم را بشارت و بيم دهند و كتاب آسمانى، كه به سوى حق دعوت مى‏كرد، با آنها نازل نمود تا در ميان مردم، در آنچه اختلاف داشتند، داورى كند…»[۳]

چنین کتابی تنها به پنج پیامبر اولوالعزم (حضرت نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله) عطا شده: «شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ ما وَصَّى بِهِ نُوحاً وَ الَّذي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ وَ ما وَصَّيْنا بِهِ إِبْراهيمَ وَ مُوسى‏ وَ عيسى‏ أَنْ أَقيمُوا الدِّينَ َ وَ لا تَتَفَرَّقُوا فيه»؛ «آيينى را براى شما تشريع كرد كه به نوح توصيه كرده بود و آنچه را بر تو وحى فرستاديم و به ابراهيم و موسى و عيسى سفارش كرديم اين بود كه: دين را برپا داريد و در آن تفرقه ايجاد نكنيد!»[۴]

اگر در آیۀ کریمۀ: «جاؤُ بِالْبَيِّناتِ وَ الزُّبُرِ وَ الْكِتابِ الْمُنير»[۵] سخن از اعطای کتاب به همۀ پیامبران است، به اعتبار مجموع آن هاست، نه جمیع. بدین معنا که در میان مجموع رسولان الهی بعضی از آنا دریافت کنندۀ «کتاب» بوده اند، نه آن که به فرد ـ فرد آنان کتاب داده شده است. سایر پیامبران، حافظان و مبلغان کتب پیامبران اولوالعزم بودند.

(برگرفته از تفسیر تسنیم، ج۲، ص۱۳۳ و ۱۳۴


[۱] . مائده، آیۀ۱۵٫

[۲] . مائده، آیۀ۴۸٫

[۳] . بقره، آیۀ۲۱۳٫

[۴] . شوری، آیۀ۱۳٫

[۵] . آل عمران، آیۀ۱۸۴٫ 

 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question