×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحيم

سؤال: نمازخوان ­هایی را می ­بینم که بر خلاف ادعای خود، رفتارهایی نادرست و ریاکارانه دارند. بنابراین، از هر چه نماز و نمازخوان است متنفّرم و دوست  ندارم مانند آن ها باشم!   

جواب: کار خوب فی­ نفسه خوب است و کار بد هم فی­نفسه بد. روی همین اساس اگر انسان خوبی، کار زشتی انجام داد، به خاطر محبّتی که به او داریم کار زشتش را زیبا نمی ­بینیم. همچنین اگر انسان غیر متدیّنی کار خوبی انجام داد، به خاطر بغضی که از او به دل داریم، آن کار خوب را زشت به حساب نمی­ آوریم.

اگر دیدیم شخص متدینی مبتلا به تندخویی است، به خاطر محبّتی که به او داریم هرگز تندخویی را پیشه­ ی خود نمی ­کنیم؛ اما در عین حال، رویه­ ی مثبت شخصیتی او را هم زیر سؤال نبرده و از کارهای خوبش منزجر نمی ­شویم. کما این که اگر دیدیم شخصی بی ­دین و مشرک، رفتار صحیحی  دارد، به خاطر نفرتی که از آیین و کیش او داریم، رفتار خوبش را بد حساب نمی ­کنیم؛ اما در عین حال، با مشاهده­ی رفتار خوبش، شیفته­ ی آئین و عقاید الحادی او نمی­شویم.

بهتر است در زندگی، واقع ­بین باشیم و بتوانیم به راحتی خوبی ­ها را از بدی­ ها جدا کنیم. به عنوان مثال اگر خانمی، شخص محجّبه ­ای را دید که از هنر تعامل صحیح با دیگران بی ­بهره است، به جای این که از حجابش ـ که رفتاری پسندیده است ـ منزجر شود، از رفتار ناصحیحش عبرت بگیرد و سعی کند خودش بانویی محجّبه­، و در عین حال خوش اخلاق و مردم­ دار باشد. اگر شخص بانمازی را دیدید که مبتلا به رذایل اخلاقی است، به جای این که از نماز ـ که عبادت خدا است ـ منزجر شوید، سعی کنید خودتان نمازخوانی متدیّن باشید.

طبیعی است که در چنین مواقعی شیطان به جای آن که جوان را به اصلاح خود گرایش دهد، او را وسوسه می ­کند که از کار خوبش دست بردارد. پس سعی کنید در نبرد با شیطان مغلوب نشده و از این جنگ روانی پیروزمندانه بیرون آیید.    

اگر با چنین نگرشی به دنیا بنگریم، باید از تمام رفتارهای خوب و پسندیده متنفر شویم و آن ها را کنار بگذاریم. چرا که احتمال دارد کسانی که رفتار صحیحی دارند، در عین حال رفتار ناشایستی هم داشته باشند. و احتمال دارد کسانی که ادعایی دارند، رفتارشان بر خلاف ادعایشان باشد. بنابراین، به محض دیدن رفتار ناپسند آن ها، باید از تمام رفتارهای خوبی که در آن ها سراغ داریم روی­گردان شویم! و حال آن که هیچ عاقلی چنین رفتاری را نمی ­پسندد.       

پس پسندیده است که هنر تفکیک بین کار خوب از کار بد را در خود تقویت نماییم. کارهای خوب را خوب بدانیم و آ نها را سیره­ ی رفتاری خود کنیم و کار بد را بد بدانیم و از آن دوری کنیم.

بیاییم به جای تمرکز بر عیوب دیگران ـ که موجب فراموشی خود و عیوب خود است ـ در خود و کاستی ­های خود متمرکز شویم.[۱] امام سجاد (علیه­ السلام) می­فرماید: «همین اندازه عیب برای انسان بس است که متمرکز در عیوب دیگران شده و از دیدن عیوب خود نابینا باشد.» مطمئن باشیم آن قدر اشکال و ایراد در کار خود می­یابیم که توجه به اصلاح اشکالات خود، ما را از مشغله­ ی تمرکز منفی در عیوب دیگران باز می­ دارد و به جای هدر رفتن  انرژی خود، آن را متمرکز در اصلاح خویشتن نماییم.   


[۱] . «كَفى بِالمَرءِ عيباً أن يَنظُرَ فِي عُيُوبِ غَيرِهِ وَ يُعمى عَن عُيُوبِ نَفسِهِ.» (ارشاد القلوب، ج۱، ص۱۸۳٫) 

  1. محمدی

    سلام برادر گرامی

    آجرک الله . سایت خوبی راه انداخته اید . آرزوی توفیق بیشتر دارم

    • احمد نباتی

      سلام علیکم .. از توجهتون ممنونم … بنده هم برای شما آرزوی موفقیت و به روزی می کنم.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question