×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

ویژگی های سنت قطعی

تفسیر «قرآن به حدیث» گذشته از لزوم آکاهی به علوم قرآنی، نیازمند حدیث شناسی است و باید از قواعد علم حدیث پیروی کند.

قرآن در مسأله «عرض حدیث بر قرآن» برای اثبات صحت روایت، توجه داشته باشید که:  

اولا: سنت به دو قسم تقسیم می شود: سنت قطعی و سنت غیر قطعی.

ثانیا: آنچه باید بر قرآن عرضه شود، سنت غیر قطعی است. خودش به عنوان منبع جداگانه مورد عرض سنت غیر قطعی است؛ یعنی حدیث غیر یقینی همان طور که بر قرآن عرض می شود، بر سنت قطعی نیز معروض می گردد.

ثالثا: سنت قطعی همانند قرآن کریم گذشته از بی نیازی از عرض به منبع دیگر، خودش به عنوان منبع جداگانه مورد عرض سنت غیرقطعی است. 

رابعا: هر چند که سنت قطعی از دو جهت(یعنی: «بی نیازی از عرضه کردن به منبع دیگر» و «منبعی برای تشخیص صحت سنت غیر قطعی») همتای قرآن است؛ اما حجیت و اعتبار آن، متوقف بر ثبوت رسالت پیامبر اکرم است و رسالت حضرت هم متوفق بر معچزه بودن قرآن. (در صورتی که رسالت پیامبر به معچزه دیگری تکیه نکند)

بنابراین اعتبار سنت قطعی همتای قرآن نیست، بلکه از لحاظ رتبه، متأخر از آن است. 

(برگرفته از تفسیر تسنیم، ج۱، ص۱۴۱ ـ ۱۴۲) 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question