×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

اعتبار و حجیت سنت، حدوثا و بقاءً مرهون قرآن کریم است؛ زیرا: 

۱ ـ با توجه به آیاتی که ذکر می شود، «قرآن کریم» است که «سنت» را معتبر کرده است.

آیاتی مثل: «ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا»؛ «آنچه را رسول خدا براى شما آورده بگيريد (و اجرا كنيد)، و از آنچه نهى كرده خوددارى نماييد»،[۱]

و «أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ»؛ «اطاعت كنيد خدا را! و اطاعت كنيد پيامبر خدا و اولو الأمر [اوصياى پيامبر] را»[۲]

و نیز: «وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ»؛ « و ما اين ذكر [قرآن‏] را بر تو نازل كرديم، تا آنچه به سوى مردم نازل شده است براى آنها روشن سازى».[۳]

۲ ـ با توجه به ادلۀ ارائۀ سنت غیر قطعی به قرآن، سنت غیر قطعی، اعتبار خود را محدود به عدم تباین با قرآن کرده است. 

نمونه: پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله) در خطابۀ خود در سرزمین منا فرمود: «أَيُّهَا النَّاسُ مَا جَاءَكُمْ عَنِّي يُوَافِقُ كِتَابَ اللَّهِ فَأَنَا قُلْتُهُ وَ مَا جَاءَكُمْ يُخَالِفُ الْقُرْآنَ فَلَمْ أَقُلْهُ.»؛ «ای مردم! هر مطلبی که از من به شما رسید و با کتاب خدا موافق بود، آن را بگیرید و هر چیزی که به شما رسید و مخالف کتاب خدا بود، من آن را نگفته ام».[۴]

البته محدود بودن سنت غیر قطعی به عدم تباین با قرآن، از دلیل اول هم فهمیده می شود. زیرا قرآن کریم، هیچ وقت چیزی را که در تعارض با خود باشد، معتبر نمی کند. بنابراین خارج شدن سنت مباین با قرآن، از قبیل «تخصّص» است، نه «تخصیص» و از قبیل «تقیّد» است، نه «تقیید». 

(برگفته از تفسیر تسنیم، ج۱، ص۱۰۶) 


[۱] . حشر، آیۀ۷٫

[۲] . نساء، آیۀ۵۹٫

[۳] . نحل، آیۀ۴۴٫

[۴] . الکافی، ج۱، ص۶۹٫  

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question