امام باقر (علیه السلام) در رابطه با دعای بهاء که در سحرهای ماه مبارک رمضان خوانده می شود، فرمودند: اگر مردم می دانستند که این دعا چه عظمتی نزد خداوند دارد و اگر می دانستند که این دعا با چه سرعتی به اجابت می رسد، برای دستیابی به آن، با یکدیگر به جنگ بر می خواستند، هر چند با شمشیر!

بسم الله الرحمن الرحیم

محمد بن جعفر طبری در کتاب «دلائل الائمه» می­ نویسد:

در زمانی امام جواد (علیه السلام) کودک پانزده ماهه ای بود، دشمنان و  بد خواهان مردم را به تردید انداخته بود و می گفتند ایشان فرزند امام رضا (علیه السلام) نیستند.

آن ها در زمانی که امام رضا (علیه السلام) در خراسان بود، امام جواد (علیه السلام) را از مدینه به مکه بردند تا به قیافه شناس ها نشان دهند و از آن ها بپرسند این پسر از آن کیست؟

قیافه شناس ها با دیدن چهره ی نورانی امام، محو جمال او شدند  و به سجده افتادند. آن ها گفتند وای بر شما! آیا کودکی که همچون ماه درخشان است برای قیافه شناسی آورده اید؟! سوگند به خدا او جز از فرزندان امیرالمؤمنین (علیه السلام) و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) نیست.

امام جواد در این هنگام امام جواد (علیه السلام) لب به سخن گشود و فرمود: سپاس خداوند را که ما را  با دست قدرش خویش از نور خود آفرید و از میان مخلوقاتش برگزید و ما را امین بر وحی  خود و بر مردم قرار داد.  ای مردم! من محمد فرزند علی  بن موسی الرضا، فرزند موسی بن جعفر، فرزند جعفر صادق، فرزند محمد باقر، فززند زین العابدین، فرزند حسین شهید، فرزند امیرالمؤمنین ، فرزند فاطمه ی زهرا، فرزند پیامبر اکرم هستم. آیا در نسب همچون منی شک می کنید؟!

به خدا سوگند! من به نژاد و نسب شما از پدرانتان آگاه تر هستم. سوگند به خدا من به باطن و ظاهر شما آگاه هستم و از همه ی آن ها و از تمام افکارتان و آینده ی شما آگاهی دارم. این دانشی است   که خداوند  متعال آن را پیش از آفرینش همه ی مخلوقات و پس از بنای آسمان ها و زمین به ما ارزانی داشته است.

به خدا سوگند اگر نبود اینکه باطل بر شما چیره گشته و غلبه بر دولت کفر است و حرکت ناباوران، مشرکان و سرکشان علیه ما است، سخنی را ابراز می کردم که پیشینیان و آیندگان در شگفت می شدند.  (آنگاه امام دست مبارک خود را مقابل دهان گرفت و به خود فرمود) ای محمد! خانوش باش و سکوت کن! آن گونه که پدران تو سکوت اختیار کردند و این آیه ی شریفه را تلاوت فرمود: «فَاصْبِرْ کَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُل»

وقتی امام از مجلس خارج می شد، مردم از عظمت و هیبت امام کوچه باز می کردند و برخی از بزرگان با دیدن جمال حضرت می فرمودند: «اللَّهُ أَعْلَمُ حَیْثُ یَجْعَلُ رِسالَتَهُ».

متولد سال ۱۳۵۴ هستم. در سال ۷۶، توفیق پیدا کردم تا در جمع خوبان طلبه حضور داشته باشم و مشغول دروس حوزوی شوم. ـــــ بعد از ده سال مطالعه ی دروس حوزوی، وارد درس خارج حوزه شدم و از محضر اساتیدی چون: آیت الله العظمی وحید خراسانی، آیت الله سید احمد خاتمی و آیت الله محمد عندلیب همدانی استفاده کردم. به مدت شش سال از کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی بودم ــــ همچنین در حوزۀ مشاوره ی خانواده، تربیت کودک، امور جوانان و نیز پاسخگویی به مسائل اخلاقی مشغول فعالیت هستم و در این رابطه هم دارای تألیفاتی هستم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

مدیر سایت: احمد نباتي
Thumb_141956
ای برادر! پشتیبان «ولی فقیه» باش، اما پیشاپیش «ولی فقیه» بایست و تیرهای زهر آگین دشمن را که به سوی او روانه می شوند به جان خریدار شو ... تنها عافیت طلبان دنیا دوست هستند که عوام فریبانه از «ولایت» و «ولایت مداری» دم میزنند، اما در هنگامه ی فتنه ها و امتحان های سخت، پشت سر ولی فقیه سنگر می گیرند، تا دنیای "فانی" خود را در خطر نبینند!  
ویــژه هـــا
پی گیری پرسش شما
آمار سایت
  • کاربران حاضر: 2
  • بازدید امروز: 2149
  • بازدید هفته: 31232
  • بازدید ماه: 140133
  • بازدید سال: 1663997
  • تاریخ به‌روزشدن سایت: خرداد ۹, ۱۳۹۶
عکس های متنوع تصادفی