×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحيم 

برگرفته از كتاب «شيعه در روايت اهل سنت» نوشته ي «احمد نباتي» مدير سايت

۱ ـ ابن عساکر از جابر بن عبد الله انصاری چنین نقل می ­کند: روزی ما، نزد پیامبر اکرم (صلی ­الله ­علیه ­و آله)  بودیم که علی (علیه  السلام) وارد شد. در این هنگام پیامبر فرمودند: سوگند به کسی که جانم در دست اوست، هر آینه این مرد و شیعه­ ی او در روز قیامت رستگار خواهند بود. سپس آیه­ ی هفتم از سوره­ ی مبارکه­ ی بیّنه نازل شد: «إنَّ الَّذین آمنوا و عَملوا الصَّالحات أولئک هُم خیر البریَّۀ»، همانا کسانی که ایمان آوردند و عمل صالح انجام دادند، بهترین انسان ها هستند. پس از این حادثه هر گاه اصحاب پیامبر، علی را در حال آمدن می­دیدند می ­گفتند: «خیرُ البریَّۀ (بهترین انسان ها) آمد».[۱] 

۲ ـ ابن اثیر نقل می­ کند که پیامبر اکرم (صلی ­الله ­علیه ­و آله)  خطاب به علی (علیه  السلام) فرمودند: ای علی! تو در محضر خداوند وارد خواهی شد در حالی که، تو و شیعه ­ات از خداوند راضی هستید و خداوند نیز از شما راضی است و دشمن تو در محضر خداوند شیعه وارد خواهد شد در حالی که خشمگین است و با گردن گرفته به دوزخ افکنده خواهد شد.[۲]

۳ ـ ابن حجر از ابن عباس نقل می ­کند که پیامبر اکرم (صلی ­الله ­علیه ­و آله)  پس از نزول آیه ­ی هفتم از سوره­ی بیِّنه[۳]، به علی (علیه  السلام) فرمود: منظور از بهترین انسان ها تو و شیعه ­ات هستید.[۴]

۴ ـ در احادیث دیگری تعبیر شیعه ­ی ما آمده است که نشان می­ دهد، پیروان علی (علیه السلام) در حقیقت پیروان پیامبر اکرم (صلی ­الله ­علیه ­و آله)  هستند.

ابن عساکر از پیامبر اکرم (صلی ­الله ­علیه ­و آله)  نقل می کند که حضرت فرمود: به تحقیق در بهشت چشمه ­ای است که از شهد گل شیرین ­تر، از کره نرم­ تر، از یخ خنک ­تر و از مُشک خوش ­بوتر است. در آن چشمه گِلی است که من و اهل بیتم از آن آفریده شده ­ایم و شیعه ­ی ما از همان گل آفریده شده ­اند.[۵]

۵ ـ زمخشری عالم بزرگ اهل سنت از پیامبر اکرم  (صلی ­الله ­علیه ­و آله)  چنین نقل کرده که روزی خطاب به علی (علیه  السلام) فرمود: ای علی! آنگاه که روز قیامت فرا رسد، من به ذیل عنایت خداوند مُتمسّک می ­شوم و تو به من متمسّک می ­شوی و فرزندانت به تو و شیعه ­ات به آنان تمسّک می­ جویند، آنگاه خواهی دید که ما را به کجا خواهند برد.[۶]


[۱] . تاریخ ابن عساکر، ج۲،  ص۴۴۲ و الدّرُ المنثور، ج۸، ص۵۸۹٫

[۲] .  النهایۀ ابن أثیر، ماده ­ی قَمَحَ.

[۳] . از مفهوم این آیه­ ی کریمه معلوم می­شود که ایمان و عمل صالح باید توأم با یکدیگر باشند تا انسان بتواند به فضل الاهی به مقصد برسد. در غیر این صورت ایمان بدون عمل صالح مفید نیست و عمل صالح بدون ایمان هم ارزشی ندارد.

[۴] . الصَّواعق المُحَرّقه ابن حجر ، بخش ۱۱٫

[۵] . کتاب تاریخ ابن عساکر، ج۱، ص۱۳۱٫

[۶] . الملل و النِحَل، ج۶، ص۱۰۴٫

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question