×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحيم

برگرفته از کتاب «شیعه در روایات اهل سنت» نوشته ی «احمد نباتی» مدیر سایت

موقعيّت علي (عليه السلام) در زمان پيامبر (صلّي الله عليه و آله و سلّم) 

۲ ـ جان فشانی علي، در شب اوّل هجرت 

در شب اوّل هجرت كه كفّار قصد داشتند شبانه به خانه­ ی پيامبر شبيخون بزنند و او را مخفیانه به قتل برسانند، علي (علیه السلام) با شجاعت در بستر پيامبر (صلی ­الله­ علیه ­و آله) خوابيد تا پيامبر بتواند از مكّه بيرون رود. خداوند براي تجليل از اين جان فشانی و فداكاري آيه­ ی ۲۰۷ از سوره­ ی بقره را نازل فرمود: «وَ مِن النّاسِ مَن يَشري نَفسَهُ ابتِغاءَ مَرضاتِ الله وَ اللهُ رَءوُفٌ بالعباد» از مردم كسي است كه جانش را جهت كسب رضايت خداوند مي ­فروشد و خداوند نسبت به بندگانش بسيار مهربان است.[۱]                                                                                                                                                                                         

و حال آن كه در همان زمان شخص دیگری که همراه پيامبر در غار ثور بود به شدّت مي ­ترسيد تا جايي كه آيه­ ی ۴۰ از سوره­ ی توبه نازل شد: «… إلّا تنصُروهُ فقد نَصَرَهُ اللهُ إِذ أَخرَجَهُ الّذينَ كفروا ثانيَ اثنَينِ إِذ هُما في الغار إِذ يقولُ لِصاحِبِهِ لا تَحزَن إِنّ اللهَ مَعَنا فَأنزَلَ اللهُ سَكينَتَهُ علَيه…» اگر او (پیامبر) را یاری نکنید، [بدانید] به تحقيق خداوند پيامبر خود را در آن زمان كه كفّار او را در حالی که کسی همراهش بود از مكّه بيرون كردند ياري فرمود. آن هنگام كه آن دو در غار بودند به همراه خود (يعني ابوبكر كه مي ­ترسيد) گفت: اندوهگین مباش! خدا با ماست. آن گاه خداوند آرامش خود را بر او نازل كرد و…[۲]  

در اين آيه از نگران بودن همراه پیامبر ياد شده، و چون سخن از «نصرت خدا»، «آرامش» و «امداد غيبي» به ميان مي ­آيد، ديگر اشاره­ اي به آن شخص همراه نمي ­شود بلكه با ضمير مفرد تنها پيامبر اکرم ذكر مي­ گردد!

توجه: محور اصلی این آیه ­ی شریفه حمایت ویژه ­ی خداوند از رسول خدا  (صلی ­الله­ علیه ­و آله) است. ضمیرهای مفرد مذکر درپنج کلمه­ ی «تنصروه»، «نصره»، «أخرجه»، «یقول»، «لصاحبه»، به حضرت رسول اکرم  (صلی ­الله­ علیه ­و آله) بر می ­گردد. حال اگر کسی در مرجع ضمیر در کلمه­ ی «علیه» و یا کلمه ­ی «أیَّدَه» شک داشته باشد که آیا باز هم به رسول اکرم بر می­ گردد یا به شخصی که در غار همراه آن حضرت بود. مقتضای سیاق آیه با صرف نظر از شواهد خارجی اعم از قرآنی و روایی این است که این ضمیرهای مشکوک المرجع، همانند ضمایر پنج­ گانه­ ی معلوم المرجع به شخص رسول اکرم (صلی ­الله­ علیه ­و آله) بر می ­گردد، نه به غیر آن حضرت.


[۱] . مسند احمد حنبل، ج۱، ص۸۷ و کنز العمّال، ج۶، ص۴۰۷٫

[۲] . تاريخ كامل، ج۲، ص۷۴٫

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question