بسم الله الرحمن الرحیم

در فرهنگ «اموی ـ رومیِ» معاویه، تندرستی دنیایی و احترام به جسم و تن، تمام مقصد انسان است و میدان تلاش انسان منحصر در ظواهر و زندگی دنیوی می ­باشد. این ­جاست که انتخاب حیات ماورای دنیا، به معنای ویران کردن تمام ساختارهای فرهنگ معاویه است.  

در نظام معاویه بر سلامت جسم تأکید می ­شود، هر چند که تقوای الهی و معنویت به مسلخ کشیده شوند. هر چند که سلامت جسم و تن امر مهمی است، اما وقتی بیش از اندازه به بدن، نیروی بدنی و غذاهای بدنی توجه شد، جایی برای معنویت در صحنه باقی نمی­ماند و بیماری حقیقی که سرگشتگی روح است به راحتی پنهان می ­شود. هم اندیشی دینی . درسهایی از کربلا کسانی که پای سفره­ ی فرهنگ معاویه نشسته ­اند، همّت خود را در شکم و امیال جنسی خود خلاصه می ­کنند، و جایی برای معنویت وجود خود باقی نمی ­گذارند. چنین افرادی برای کوچکترین با همه­­­­ ی وجود برای چین و چروک چهره­ ی خود افسوس می ­خورند، اما برای ساعتی هم که شده، برای غربت دین خدا اظهار نگرانی نمی ­کنند! این افراد میلیون ­ها تومان برای طراوت و خوش ­منظری جسم خود هزینه می­ کنند، اما شیرینی و عزّت ارتباط با عالم ملکوت را به بهای ناچیزی می­ فروشند!   

وقتی ارزش­ های جامعه این­ گونه وارونه شد، انسان به تمام معنا بنده­ ی دنیا و تعلقات دنیوی شده و تبدیل به موجودی پست و فرومایه می­ گردد. حقیقت مرگ، انتقال از عالمی به عالم دیگر است و برای مؤمن بسیار شیرین و گوارا است؛ اما او مرگ را دشمنی خون آشام و نابود کننده می ­بیند و نهایت دغدغه ­اش فرار از مرگ است! برای چنین افرادی عناوینی چون ایثار و شهادت، غیر مفهوم بوده و آن را نامعقول می ­پندارند.

در این میان تنها حسین (علیه ­السلام) است که جامعه را متوجه این بیماری نامحسوس نموده و با فدا کردن جسم خویش در راه خدای متعال، نظام ارزشی را به جایگاه اصلی خود بر می ­گرداند. در این شرایط خاص اگر امام دست از تن خویشتن برندارد، راز نهایی انسان همچنان پنهان می­ ماند و انسان ­ها در عرصه ­ی غفلت از گوهر حقیقی خود، تندرستی را مقصد و هدف اصلی خویش می ­گیرند و ایمان به خدا و تمسّک به تقوای الهی را فرعی می ­دانند که به تدریج رو به فراموش ی سپرده می ­شود.

در فرهنگ « اموی ـ رومی» معاویه هر نوع تفکری که دنیا را اصل نداند، سخن از جهان واپسین به میان آورد و دل­ بستگی به این دنیا را در کام انسان تلخ نماید، باید به مسلخ شهادت برده شود و نامی از آن باقی نماند؛ در این فرهنگ افکاری مورد تکریم و پذیرش قرار می ­گیرند که فقط در حوزه­ی دنیا محوری و غفلت از یاد خدا و معاد باشند. در چنین جایی، انسان ­های وارسته و متّقی مطرود و منفور هستند، و موعظه­ های حکیمانه­ ی آن­ها را مُکدّر عیش دنیایی خود می ­بینند، اما دغل ­بازان دنیا گرا، محبوب و آبرومندند بوده، سخنان سخیفشان هم نقل مجالس است.

دنیای امروز بیش از هر زمان دیگری محتاج فرهنگ و حکمت حسینی است. در دنیایی که ایمان به خدای یکتا و معنویت رو به فراموشی رفته و می ­رود تا از اذهان مردم پاک شود، تنها چراغ روشنایی و تنها کشتی نجات، حکمت حسینی و عاشورایی است.

کسانی که برای دین تاریخ مصرف قائلند، و باور کرده ­اند که عناوینی چون دین ­داری، عبودیت خدای یکتا، زهد، پارسایی و … در این زمانه جایی ندارد، کسانی که در باورهای خویش دنیا را بر آخرت ترجیح می­ دهند، و کسانی که برای دنیای خود و دیگران نهایت سعی و تلاش را به کار می ­برند، اما ارزشی برای باورهای دینی قائل نیستند، در واقع دنباله ­رو فرهنگ «اموی ـ رومیِ» معاویه بوده و در زندگی خود بر سر سفره­ ی او نشسته­ اند! سفره­ ی پلیدی که شخصیتی چون امام حسین (علیه ­السلام) جان شریفش را در راه خدا هدیه کرد تا هویتش واقعیش را بر همگان روشن سازد.     

کلام آخر: هر چند که اطعام طعام در عزاداری ­ها و سینه ­زنی و زنجیر زنی کاری مورد پسند و بلکه لازم است، اما بی ­توجهی به تعلیم و موعظه و متمرکز شدن در دیگ غذا و آهن وزنجیر ثمره ­ای جز ناآگاهی از فرهنگ و حکمت حسینی و افتادن در دامان فرهنگ غرب ندارد. روی همین اساس است که شاهد عزادارهای غافلی هستیم که زبانشان ذکر «حسین» (علیه ­السلام) است، اما تفکر و روش زندگی ­شان همان تفکری «اموی ـ  رومیِ» معاویه بوده و در عمل تابع نظام دنیاگرایانه ­ی غرب هستند. 

متولد سال ۱۳۵۴ هستم. در سال ۷۶، توفیق پیدا کردم تا در جمع خوبان طلبه حضور داشته باشم و مشغول دروس حوزوی شوم. ـــــ بعد از ده سال مطالعه ی دروس حوزوی، وارد درس خارج حوزه شدم و از محضر اساتیدی چون: آیت الله العظمی وحید خراسانی، آیت الله سید احمد خاتمی و آیت الله محمد عندلیب همدانی استفاده کردم. به مدت شش سال از کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی بودم ــــ همچنین در حوزۀ مشاوره ی خانواده، تربیت کودک، امور جوانان و نیز پاسخگویی به مسائل اخلاقی مشغول فعالیت هستم و در این رابطه هم دارای تألیفاتی هستم.
نوشته های مرتبط :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

مدیر سایت: احمد نباتي
Thumb_141956
ای برادر! پشتیبان «ولی فقیه» باش، اما پیشاپیش «ولی فقیه» بایست و تیرهای زهر آگین دشمن را که به سوی او روانه می شوند به جان خریدار شو ... تنها عافیت طلبان دنیا دوست هستند که عوام فریبانه از «ولایت» و «ولایت مداری» دم میزنند، اما در هنگامه ی فتنه ها و امتحان های سخت، پشت سر ولی فقیه سنگر می گیرند، تا دنیای "فانی" خود را در خطر نبینند!  
ویــژه هـــا
پی گیری پرسش شما
آمار سایت
    عکس های متنوع تصادفی