بسم الله الرحمن الرحیم 

هنگامی که حضرت اسرافیل برای بار دوم در صور می­ دمد، موجودات زنده می­ شوند، انسان­ ها سر از خاک بیرون می ­آورند و گروه گروه در محضر عدل الهی حاضر می ­شوند. آیات زیادی از قرآن کریم در رابطه با نفخه ­ی دوم است که به برخی از آن ­ها اشاره می­ شود:

وَ یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ إِلاَّ مَنْ شاءَ اللَّهُ وَ کُلٌّ أَتَوْهُ داخِرینَ؛ و (به خاطر آورید) روزى را که در «صور» دمیده مى‏ شود، و تمام کسانى که در آسمان­ ها و زمین هستند در وحشت فرو مى‏ روند، جز کسانى که خدا خواسته و همگى با خضوع در پیشگاه او حاضر مى‏ شوند.[۱] 

وَ نُفِخَ فِی الصُّورِ فَإِذا هُمْ مِنَ الْأَجْداثِ إِلى‏ رَبِّهِمْ یَنْسِلُونَ؛ (بار دیگر) در «صور» دمیده مى ‏شود، ناگهان آن­ ها از قبرها شتابان به سوى (دادگاه) پروردگارشان مى‏ روند![۲]

فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ؛ هنگامى که در «صور» دمیده شود، هیچ یک از پیوندهاى خویشاوندى میان آن­ ها در آن روز نخواهد بود و از یکدیگر تقاضاى کمک نمى‏ کنند (چون کارى از کسى ساخته نیست)![۳]

یَوْمَ یُنْفَخُ فِی الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْواجاً؛ روزى که در «صور» دمیده مى‏ شود و شما فوج فوج (به محشر) مى ‏آیید![۴]

فَإِذا نُقِرَ فِی النَّاقُورِ * فَذلِکَ یَوْمَئِذٍ یَوْمٌ عَسیرٌ؛ هنگامى که در «صور» دمیده شود * آن روز، روز سختى است.[۵]

فَإِذا جاءَتِ الصَّاخَّةُ * یَوْمَ یَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخیهِ * وَ أُمِّهِ وَ أَبیهِ * وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنیهِ * لِکُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ یَوْمَئِذٍ شَأْنٌ یُغْنیهِ؛ هنگامى که آن صداى مهیب بیاید * در آن روز که انسان از برادر خود مى‏گریزد * و از مادر و پدرش * ‏و زن و فرزندانش‏ * در آن روز هر کدام از آن ها وضعى دارد که او را کاملًا به خود مشغول مى‏ سازد![۶]

معاد جسمانی

با توجه به آیات قرآنی مسلّم است که معاد جسمانی است. هنگام دمیده شدن در صور  انسان­ ها سر از قبر بیرون می ­آورند و در محشر حاضر می­ شوند. «قالَ مَنْ یُحْیِ الْعِظامَ وَ هِیَ رَمیمٌ * قُلْ یُحْییهَا الَّذی أَنْشَأَها أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ هُوَ بِکُلِّ خَلْقٍ عَلیمٌ؛ گفت: چه کسى این استخوان­ ها را زنده مى‏ کند در حالى که پوسیده است؟! * بگو: همان کسى آن را زنده مى‏ کند که نخستین بار آن را آفرید و او به هر مخلوقى داناست!».[۷]

ذکر دو نکته:   

۱ ـ  این جسم در سیر تکامی خود متناسب با عالم قیامت می­ شود. همان­ گونه که روح انسان در مسیر رسیدن به محشر عوامل مختلفی را طی می ­کند تا از صورت­ های «وجه الأرضی» و جلوه­ های دنیوی پاک شود؛ به همان صورت هم جسم انسان با ویژگی خاصی محشور می­ شود که از حالات دنیوی تهی بوده و منطبق با شرایط زندگی در آن عالم باشد.

۲ ـ جسم انسان در آن عالم کاملا متأثر از ویژگی ­های روحی او است. به عبارت دیگر آن عالم همانند دنیا نیست که صورت ظاهری همه به شکل انسان باشند. در آن عالم تنها اعمال و عقاید انسان است که تعیین کننده­ ی شکل و قیافه­ ی جسم او خواهد بود. در آن روز هر انسانی به صورت اخلاق و ملکات درونی خویش محشور می­ شود. اگر کسی اهل عبادت بود و به اسرار آن دست یافت و به احکام آن عمل کرد در قیامت با زیباترین چهره محشور خواهد شد. اگر از افراد عادی بود و فقط به احکام ظاهری عمل می­ کرد به شکل انسانی محشور می­ شود که نور او تنها جلوی گام­ های خودش را روشن می ­کند و اگر کسی اهل معصیت بود، به صورت همان ملکه ­ای شکل می­ گیرد که آن را تحصیل کرده و با آن پرورده شده.

پیامبر اکرم (صلی ­الله­ علیه­ و آله) در حدیثی می ­فرماید: ده صنف از امّت من پراکنده محشور خواهند شد. خداوند آن­ها را از سایر مردم جدا و انگشت نما ساخته است. (آن حضرت بعد از برشمردن آن خصوصیات، می­ فرماید) اما آنان که به شکل بوزینه­ اند، «سخن چینان» هستند. آنان که به شکل خوک هستند، «حرام خواران» می­ باشند. آنان که سرهایشان به زیر است و بر چهره کشیده می­ شوند، «ربا خواران» هستند. اما کوران همانا حکمرانان ستمگر هستند. کسانی که کر و لال هستند، «ریاکاران در عمل» هستند. آنان که زبان­ ها به دندان می­ جوند، «دانشمندان و داوران بدون عمل» هستند. آنان که دست و پاهایشان قطع شده، «آزار دهندگان همسایه» هستند. آنان که بر شاخه­ های آتش آویزانند «سعایت­ گران» هستند که سخن مردم را به سلطان ستمگر گویند. آنان که بدبو از مردارند، کسانی هستند که از شهوت­ ها و لذت­ ها کام دل می ­گیرند، لیکن «حق خدا را که در اموالشان است نمی­ دهند» و آنان که لباس آتشین در بردارند، کسانی هستند که «فخر فروش و خیال گرا» می ­باشند.[۸]


[۱] . سوره­ ی نمل، آیه­ ی۸۷٫

[۲] . سوره­ ی یس، آیه­ ی۵۱٫

[۳] . سوره­ ی مؤمنون، ایه­ ی۱۰۱٫

[۴] . سوره­ ی نبأ، آیه­ ی۱۸٫

[۵] . سوره­ ی مدثر، آیات ۸ و ۹٫

[۶] . سوره­ ی عبس، آیات ۳۳ تا ۳۷٫

[۷]. سوره­ ی یس، آیات ۷۸ و ۷۹٫

[۸] . مجمع البیان، جلد۹ ـ ۱۰، صفحه­ ی۶۴۲٫

متولد سال ۱۳۵۴ هستم. در سال ۷۶، توفیق پیدا کردم تا در جمع خوبان طلبه حضور داشته باشم و مشغول دروس حوزوی شوم. ـــــ بعد از ده سال مطالعه ی دروس حوزوی، وارد درس خارج حوزه شدم و از محضر اساتیدی چون: آیت الله العظمی وحید خراسانی، آیت الله سید احمد خاتمی و آیت الله محمد عندلیب همدانی استفاده کردم. به مدت شش سال از کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی بودم ــــ همچنین در حوزۀ مشاوره ی خانواده، تربیت کودک، امور جوانان و نیز پاسخگویی به مسائل اخلاقی مشغول فعالیت هستم و در این رابطه هم دارای تألیفاتی هستم.
نوشته های مرتبط :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

مدیر سایت: احمد نباتي
Thumb_141956
ای برادر! پشتیبان «ولی فقیه» باش، اما پیشاپیش «ولی فقیه» بایست و تیرهای زهر آگین دشمن را که به سوی او روانه می شوند به جان خریدار شو ... تنها عافیت طلبان دنیا دوست هستند که عوام فریبانه از «ولایت» و «ولایت مداری» دم میزنند، اما در هنگامه ی فتنه ها و امتحان های سخت، پشت سر ولی فقیه سنگر می گیرند، تا دنیای "فانی" خود را در خطر نبینند!  
ویــژه هـــا
پی گیری پرسش شما
آمار سایت
    عکس های متنوع تصادفی