×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم 

وَ إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ؛ و هنگامى كه فرمان عذاب آن ها رسد (و در آستانه رستاخيز قرار گيرند)، جنبنده ‏اى را از زمين براى آن ها خارج مى‏ كنيم كه با آنان تكلّم مى ‏كند (و مى ‏گويد) كه مردم به آيات ما ايمان نمى‏ آوردند.[۱]

شخصی به نام ابالطفیل می­ گوید از امیرالمؤمنین (علیه­ السلام) در مورد این آیه پرسیدم و گفتم که منظور از «دابۀ» چیست؟ حضرت در جواب فرمود: ای اباالطفیل این سؤال را رها کن! گفتم یا امیرالمؤمنین فدای شما شوم به من از این آیه خبر دهید. حضرت فرمود: آن جنبنده­ ای است که غذا می­ خورد و در بازار راه می­ رود و ازدواج می­کند. گفتم ای امیرالمؤمنین او کیست؟ فرمود: او ریسمان زمین است که زمین به واسطه­ ی او آرامش می­ گیرد. گفتم ای امیرالمؤمنین او کیست؟ فرمود: او صدّیق این امّت است او فاروق این امّت و رِبّی [وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ] و ذوالقرنین این امّت است. گفتم یا امیرالمؤمنین او کیست؟ فرمود: کسی که خداوند در قرآن کریم در موردش فرموده: گواهی صادق بر رسالت پیامبر است [أَفَمَنْ كانَ عَلى‏ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ] کسی که قرآن در موردش فرموده: تمام علم الکتاب در نزدش است [وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ] آن کس که خداوند در موردش گفته: «و آن كس كه (وعده) صدق را آورد و (آن كس كه) آن را تصديق كرد [وَ الَّذي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ] گفتم فدای شما شوم او کیست؟ حضرت فرمود: ای ابا الطفیل او را به تو معرفی کردم![۲]

شخصی نزد عمار یاسر رفت و با خواندن این آیه گفت این آیه مرا به شک انداخته است و نمی ­دانم که دابۀ الأرض چیست. عمار گفت به خدا قسم نمی­ نشینم و آب و غذا نمی­ خورم تا اینکه او را به تو بنمایانم. مرد با عمار راه افتاد تا به امیرالمؤمنین (علیه­ السلام) رسیدند. حضرت فرمودند: ای ابا الیقظان (کنیه­ ی عمار) ! به نزد ما بیا. او نشست و مشغول خوردن شد. آن مرد از این کار عمار تعجب کرد. وقتی عمّار دست از غذا خوردن کشید آن مرد به عمار گفت پناه بر خدا ای عمار! به خدا قسم خوردی که ننشینی و آب و غذا نخوری مگر این که آن را به من نشان دهی. عمار گفت اگر دقت کرده باشی به تو نشان دادم و آن کارها را انجام دادم.[۳]

امام رضا (علیه­ السلام) در مورد این آیه­ی شریفه فرمود: منظور از «دابۀ الدرض» علی (علیه­ السلام) است.[۴]

امام صادق (علیه ­السلام) فرمود: رسول خدا (صلی ­الله ­علیه ­و آله) به علی (علیه ­السلام) رسید که در مسجد مقداری از ریگ های آن را زیر سرش جمع کرده و خوابیده بود. حضرت با پاهای مبارک خود به ایشان زد و فرمود: «بلند شود ای دابّه الأرض»! مردی از اصحاب پیامبر که نظاره گر این ماجرا بود گفت: ای رسول خدا آیا ما هم می­ توانیم این لقب را به یکدیگر بدهیم؟ حضرت فرمود: نه! به خدا قسم این اسمی است که مخصوص اوست. او همان دابّه الأرضی است که خداوند در قرآن کریم از آن یاد کرده است.

آن­گاه پیامبر اکرم (صلی­ الله­ علیه­ و آله) فرمود: ای علی! وقتی که آخر الزمان شود خداوند تو را به زیباترین شکل خارج می­ کند در حالی که میسمی (داغی که بر حیوانات می­ گذارند)  به همراه توست که با آن بر دشمنانت داغ می­ نهی.[۵]


[۱] . سوره­ ی نمل، آیه ­ی۸۲٫

[۲] . بحارالأنوار، جلد۵۳، صفحه­ ی۶۹ و۷۰٫ 

[۳] . بحارالأنوار، جلد۳۹، صفحه­ ی۲۴۳٫

[۴] . بحارالأنوار، جلد۵۳، صفحه­ ی۱۱۷٫

[۵] . بحارالأنوار، جلد۳۹، صفحه­ ی۲۴۳٫  

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question