×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم 

عالم برزخ همانند رحِم و مقدمه­ ای است برای ورود انسان به عالم آخرت. در قرآن کریم در مورد قیامت چنین آمده: «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ؛ در آن روز كه اين زمين به زمين ديگر و آسمان­ ها (به آسمان­ هاى ديگرى) مبدل مى ‏شود و آنان در پيشگاه خداوند واحد قهار ظاهر مى‏ گردند»![۱]

در آن روز تمام آثار و ویژگی­ های نظام دنیوی برچیده می ­شود و چیزی از آثار این نظام باقی نمی­ ماند. از طرفی روح انسان که در قوس نزول وارد دنیا شده، تناسب خود با عالم بالا را از دست داده و به صورت موجودی متناسب با عالم دنیا در آمده است. برای این­که روح بتواند در قوس صعود هم سنخ با نظام جدید عالم باشد، باید مراحل خاصی را سپری کند و از گردنه­ های مختلفی عبور نماید. عالم برزخ مکانی است که روح را از تعلّقات دنیوی آزاد و به عالم ملکوت نزدیک ­تر می ­نماید. در آن عالم روح از کثرت دنیا نجات پیدا می­ کند و به تدریج وارد عالم وحدت می ­شود. روی همین حساب است که حضرت امیرالمؤمنین (علیه ­السلام) در مورد دنیا می­ فرماید: «فِي‏ حَلَالِهَا حِسَابٌ‏ وَ فِي‏ حَرَامِهَا عِقَاب؛‏ در حلال آن حساب و در حرام آن عقاب است».[۲] یعنی هر مقدار که انسان به نعمت­ های حلال دنیا تعلق خاطر داشته باشد، به همان نسبت در برزخ و بعد از آن برای کندن آن به زحمت می­ افتد.  

بعد از مرگ، انسان وارد سیر تکاملی جدیدی می­ شود و بعد از برزخ وارد محشر می­ شود و مواقف و منازل محشر را طی کرده و میزان و حساب و صراط را پشت سر می­ گذارد و بعد از عبور از این عوالم است که می­ تواند وارد بهشت الهی لقای الهی گردد. هر کدام از این عوالم نظام خاصی دارند و با ورود انسان به آن­ها سرفصل جدیدی از تحول و تکامل او ورق می­ خورد.

البته تکامل روح در برزخ و قیامت تنها به معنای رفع حجاب و تعلقات دنیوی است و هرگز به معنای تغییر شخصیت او نخواهد بود. روی همین حساب حضرت امیرالمؤمنین (علیه ­السلام) می­ فرماید: «فَإِنَّ الْيَوْمَ‏ عَمَلٌ‏ وَ لَا حِسَابَ‏ وَ إِنَّ غَداً حِسَابٌ وَ لَا عَمَل؛ امروز روز عمل است و روز حساب نیست و فردا روز حساب است و امکان عمل نیست».[۳]‏ دیگر در آن روز فرصت عمل و اراده­ای جدید وجود ندارد، ولی به مرور با چهره ­های دقیق ­تری از اعمال و نیات و عقاید خود رو به­ رو می ­شود.

تکامل روح با سعادت انسان تفاوت دارد. همه ­ی انسان ­ها از منازل آخرت از آثار دنیوی پاک می ­گردند و آماده ­ی ورود به عوالم دیگر می­ گردند. همه به سوی خدا در حرکت هستند، اما در این میان برخی به «سعادت» و «لقای مهر الهی» می ­رسند و برخی دیگر به «شقاوت» و «لقای قهر الهی» تنزّل می ­یابند.   

انسان­ هایی که در مسیر لقای مهر الهی در حرکت هستند در حشر و مواقف آن مشمول تزکیه­ ی حضرت حق بوده و از ناپاکی ­ها رهایی می­ یابند تا به بهشت او بار یابند؛ اما کسانی که در سیر لقای قهر الهی در حرکت هستند، از این تزکیه­ ی الهی محروم خواهند بود و خود را جهنم اعمال خویشتن خواهند یافت: «إِنَّ الَّذينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَ أَيْمانِهِمْ ثَمَناً قَليلاً أُولئِكَ لا خَلاقَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ وَ لا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَليم‏؛ كسانى كه پيمان الهى و سوگندهاى خود را به بهاى ناچيزى مى ‏فروشند، آن­ ها بهره‏ اى در آخرت نخواهند داشت و خداوند با آن­ ها سخن نمى‏ گويد و به آنان در قيامت نمى‏ نگرد و آن­ ها را (از گناه) پاك نمى‏ سازد و عذاب دردناكى براى آن­ ها است.»[۴]


[۱] . سوره­ ی ابراهیم، آیه­ ی۴۸٫

[۲] . نهج البلاغه، خطبه­ ی۸۲٫

[۳] . نهج البلاغه، خطبه­ ی۴۲٫

[۴] . سوره ­ی آل عمران، آیه­ ی۷۷٫ 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question