×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم 

برزخ، فاصله­ ی میان دنیا و آخرت و اتاق انتظاری است برای ورود به عالم آخرت. به عبارت دیگر برزخ همانند رَحِمی است که انسان را آمادگی ورود به عالم آخرت و زندگی در آن عالم را پیدا کند. در این قسمت از بحث آیاتی از قرآن ذکر می­ شود که دلالت بر وجود برزخ دارند.

۱ ـ حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فيما تَرَكْتُ كَلاَّ إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى‏ يَوْمِ يُبْعَثُونَ؛ تا زمانى كه مرگ يكى از آنان فرا رسد، مى ‏گويد: «پروردگار من! مرا بازگردانيد! * شايد در آن­ چه ترك كردم عمل صالحى انجام دهم!» (ولى به او مى‏گويند:) چنين نيست! اين سخنى است كه او به زبان مى‏ گويد (و اگر بازگردد، كارش همچون گذشته است)! و پشت سر آنان برزخى است تا روزى كه برانگيخته شوند![۱]

از این دو آیه معلوم می ­شود که اوّلاً: پس از مرگ و قبل از قیامت در عالمی بین دنیا و قیامت قرار می ­گیرند. ثانیاً: در آن دنیا هوشیاری و شعور دارند و نتیجه ­ی کارهایشان را می­ یابند و پشیمان می­ شوند و تقاضای بازگشت به دنیا را دارند. ثالثاً: این تمنا در شرایطی است که فاقد نفس اماره هستند. ولی اگر به دنیا برگردند به این جهت که زندگی دنیایی همواره با نفس اماره است، دوباره کارهایی را انجام می­ دهند که در مدت  عمر خود انجام داده­ اند؛ روی همین اساس قرآن می­فرماید: «وَ لَوْ رُدُّوا لَعادُوا لِما نُهُوا عَنْه؛‏ و اگر بازگردند، به همان اعمالى كه از آن نهى شده بودند باز مى ‏گردند».[۲]

۲ ـ قالُوا رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَ أَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْن‏؛ آن­ ها مى‏ گويند: «پروردگارا! ما را دو بار ميراندى و دو بار زنده كردى».[۳] علامه­ ی طباطبایی در ذیل این آیه می­ فرماید: انسان دو مرگ اصیل و دو حیات اصیل دارد. انتقال از دنیا به برزخ مرگ اوّل است و انتقال از برزخ به قیامت مرگ دوم. بنابراین برزخ حیات اوّل و قیامت حیات دوم است.

۳ ـ وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ في‏ سَبيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْياءٌ وَ لكِنْ لا تَشْعُرُونَ * و به آن­ ها كه در راه خدا كشته مى ‏شوند، مرده نگوييد! بلكه آنان زنده‏ اند، ولى شما نمى‏ فهميد![۴] مفسران این حیات را حیات برزخی دانسته­ اند، گر چه منحصر در آن هم نیست.

یونس بن ظبیان از حضرت صادق (علیه ­السلام) چنین نقل می­ کند: خداوند هر گاه روح مؤمنی را قبض کند، روح او را در قالبی همگون قالب دنیوی او قرار می­ دهدو هر گاه کسی بر آنان وارد شود، او را به همان صورتی که در دنیا داشته است می­ شناسد.[۵]

۴ ـ مِمَّا خَطيئاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نارا؛ همگى بخاطر گناهانشان غرق شدند و در آتش وارد گشتند.[۶] مفسران این آتش را که بر فرعونیان وارد شد، آتشی برزخی می ­دانند. از ویژگی ­های آتش برزخی آن است که در درون آب هم موجود است زیرا مربوط به خود تبه­ کاران است.  

۵ ـ قيلَ ادْخُلِ الْجَنَّةَ قالَ يا لَيْتَ قَوْمي‏ يَعْلَمُونَ * بِما غَفَرَ لي‏ رَبِّي وَ جَعَلَني‏ مِنَ الْمُكْرَمينَ * به او (حبیب نجار) گفته شد: «وارد بهشت شو!» گفت: «اى كاش قوم من مى ‏دانستند * كه پروردگارم مرا آمرزيده و از گرامى‏داشتگان قرار داده است!».[۷]

منظور از بهشتی که حبیب نجار (مؤمن آل یس) بلافاصله بعد از شهادت وارد آن شد، بهشت برزخی  است.


[۱] . سوره­ ی مؤمنون، آیات۹۹ و ۱۰۰٫

[۲] . سوره­ ی انعام، آیه­ ی۲۸

[۳] . سوره­ ی غافر، آیه­ ی۱۱٫

[۴] . سوره­ ی بقره، آیه­ ی ۱۵۴٫

[۵] . تهذيب‏الأحكام، جلد۱، صفحه­ ی۴۶۶٫ 

[۶] . سوره­ ی نوح، آیه­ ی۲۵٫

[۷] . سوره ­ی یس، آیات ۲۶ و ۲۷٫ 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question