×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

یکی از اصلی­ ترین اعتقادات در همه­ ی ادیان الهی، تأکید بر معاد و زندگی اخروی است.  روی همین اساس است که انبیای الهی بیشترین تلاش خود را در راه تثبیت این اعتقاد در قلوب مردم به کار بردند و در طرف مقابل هم بیشترین عناد سرکشان در جهت انکار معاد بود. این انکار تا جایی پیش می ­رفت که بعضا حاضر به قبول توحید بودند، اما راضی به قبول زندگی واپسین نبودند. علت آن هم این است که صرف اعتقاد به توحید انسان را ملزم به مسئولیت پذیری نمی ­کند، اما اعتقاد به معاد است که انسان را ملزم به کنار گذاشتن هوا و هوس و روی آوردن عملی به بندگی خدای تعالی می­ کند. اکثر­ منکرین معاد کسانی هستند که از روی تنبلی و تن  آسایی، انگیزه ­ای برای بندگی خدای تعالی و کنار گذاردن گناه و معصیت ندارند و با انکار روز واپسین سعی دارند تا از پذیرش مسئولیت بندگی شانه خالی کنند.

حدود یک سوم از آیات قرآن کریم در رابطه با معاد است و در بیش از بیست آیه از قرآن، کلمه­ی «الیوم الآخر؛ روز آخرت» در کنار ایمان به خداوند متعال قرار گرفته است.

به عنوان مثال در سوره­ ی عنکبوت چنین آمده است: «وَ إِلى‏ مَدْيَنَ أخاهُمْ شُعَيْباً فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ ارْجُوا الْيَوْمَ الْآخِرَ؛ و ما بسوى «مدين»، برادرشان «شعيب» را فرستاديم گفت: «اى قوم من! خدا را بپرستيد، و به روز بازپسين اميدوار باشيد،»[۱] 


 

[۱] . سوره­ ی عنکبوت، آیه­ی۳۶٫

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question