×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحيم

در میان پیامبران عظیم الشأنی که در قرآن کریم نامشان برده شده دو تن اسماعیل هستند. یکی از آن ها پسر حضرت ابراهیم (علیه ­السلام) است و دیگری اسماعیل صادق الوعد. در سوره­ ی مریم آمده است: «وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِسْماعيلَ إِنَّهُ كانَ صادِقَ الْوَعْدِ وَ كانَ رَسُولاً نَبِيًّا»[۱] او به سوی قومش مبعوث شد و قومش او را تکذیب کردند و او پس از بازداشت زنده زنده پوست از سر و صورت او کندند. فرشته­ ی عذاب آمد که قوم او را عذاب کند. از او پرسید که آنها را چگونه عذاب کند. اسماعیل گفت: من نیازی به عذاب آنها ندارم.

خداوند متعال به او وحی کرد: ای اسماعیل! چه حاجتی داری؟

عرض کرد: خداوندا! تو برای ربوبیّت ، رسالت محمّد (صلی ­الله ­علیه ­و اله) و ولایت اهل بیتش پیمان گرفته ­ای و برگزیدگان بندگانت را آماده ساخته ­ای که امّت او با امام حسین (علیه ­السلام) چه رفتاری خواهند کرد. خداوندا! تو حسین (علیه ­السلام) را وعده کرده ­ای که به دنیا رجعت کند تا شخصا از قاتلینش انتقام گیرد. حاجت من این است که مرا نیز در رجعت برگردانی تا شخصاً از کسانی که با من چنین  رفتار کرده­اند انتقام گیرم.

خداوند به اسماعیل صادق الوعد وعده داد که همراه امام حسین (علیه ­السلام) رجعت نماید.[۲]

اسماعيل صادق الوعد چه كسي است؟

در تفسير مجمع البيان آمده است: در اين كتاب آسمانى، اسماعيل بن ابراهيم را ياد كن كه همواره به وعده ‏هاى خويش وفا مى‏ كرد و رسولى بود كه به سوى قوم جرهم فرستاده شد. ابن عباس گويد: با مردى وعده گذاشت كه در جايى منتظرش بماند. آن مرد فراموش كرد و اسماعيل يك سال در آنجا ماند تا آمد. اين مطلب از امام صادق (عليه ­السلام) نيز روايت شده است. مقاتل گويد:

سه روز منتظر ماند. برخى گويند: اسماعيل بن ابراهيم، پيش از پدر، از دنيا رفت. اين اسماعيل، اسماعيل بن حزقيل است كه به سوى قومش مبعوث شد و قوم پوست سر و صورتش را كندند. خداوند او را در عذاب و عفو قوم مخير گردانيد. او نيز كار آن ها را به خدا واگذار كرد تا آن ها را عذاب يا عفو كند. از امام صادق (عليه ­السلام) نيز، همين طور روايت شده است. گويند: فرشته ‏اى از جانب خداوند، نزد وى آمد و گفت: خداوند ترا سلام مى‏ رساند و مى‏گويد: ديدم كه چگونه ترا شكنجه دادند. بمن دستور داده است كه در اطاعت امر تو باشم. هر چه خواهى بمن امر كن. گفت: من به حسين (عليه ­السلام) تأسّى مى ‏جويم. (انتهى)

 در تفسير اثنى عشرى آمده است: و اين اسمعيل (على ­نبينا و اله ­و عليه­ السلام) غير از اسمعيل پسر ابراهيم است. (انتهى)

در تفسير احسن احديث آمده است: اين اسماعيل از انبياء بنى اسرائيل غير اسماعيل بن ابراهيم است، چنان كه از صريح آيات بعدى روشن خواهد شد. (انتهى)

در تفسير قمى آمده است: او إسماعيل بن حزقيل (علیه ­السلام) است. (انتهی)

در تفسير الميزان آمده است: مفسرين در اينكه اين اسماعيل كيست اختلاف كرده ‏اند، بيشتر آن ها گفته ‏اند كه او فرزند ابراهيم خليل الرحمن است و اگر او را تنها نام برده و از اسحاق و يعقوب نام نبرد، براى اين بوده كه نسبت به خصوص او عنايت داشته است. و بعضى گفته ‏اند: اسماعيل بن حزقيل يكى از انبياى بنى اسرائيل است، چون اگر فرزند ابراهيم بود مى‏ بايست اسحاق و يعقوب را هم نام مى ‏برد.

دليلى كه بيشتر مفسرين براى نظريه خود آورده ‏اند «كه به خصوص اسماعيل عنايت داشته» حرف صحيحى نيست، زيرا اگر چنين بود جا داشت كه نام وى را بعد از نام ابراهيم و قبل از داستان موسى ذكر كند نه بعد از داستان او. (انتهى)


 

[۱] . سوره ي مریم، آيه ي۵۴٫

[۲] . بحار الأنوار، جلد۵۳، صفحه ي۱۰۵٫

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question