×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

شش راه­ کار عملی برای تقویت حضور قلب در نماز 

 راه­ کار سوم: مدیریت لحظات قبل از نماز

برگرفته از کتاب پیوند جوان با نماز ـ نوشته مدیر سایت

لحظات قبل از نماز لحظات قبل از نماز، نقش سرنوشت­ سازی در ادای نماز دارد. سعی کنید از این لحظات بهترین استفاده را داشته باشید و با قطع تدریجی ارتباط خود با افکار و دغدغه ­های دنیوی، رابطۀ خوبی را خداوند برقرار نمایید.

الف ـ اذن دخول نماز

در روایات، ارزش و جایگاه خاصی برای وضو مطرح شده که بیشتر نمازگزاران از آن غافل هستند. در روایت است که وقتی انسان وضو بگیرد، گناهان او از گوش و چشم و دست ­ها و همچنین پاهایش بیرون می ­روند.[۱] سعی کنید هنگام وضو گرفتن به این روایت توجه کنید و توجه داشته باشید که خدای متعال با آب وضو، گناهان اندامتان را شستشو می­ دهد تا با بدنی پاک در محضرش حضور داشته باشید. همچنین بهتر است هنگام وضو گرفتن، دعای وضو یا سورۀ قدر را بخوانید تا از نورایت بیشتری برخوردار شوید.

ب ـ قدری در انتظار نماز

سعی کنید قبل از نماز، برای دقایقی پای سجاده بنشینید و با نماز نافله، تفکر در لطف و رحمت خداوند و همچنین مشغول شدن به ذکر الهی، از دنیا منقطع شوید و آمادگی بیشتری برای ورود به نماز داشته باشید.

ج ـ اذان و اقامۀ نماز

هنگام گفتن اذان و اقامه، تصور کنید که نماز شروع شده و کلمات آن را با خضوع و خشوع و توجه به مفهومش بر زبان جاری کنید.[۲] اذان، شیطان را فراری می ­دهد و ملائکۀ خداوند را به سوی نمازگزار می ­کشاند.

امام حسین(علیه ­السلام) می ­فرماید: در مسجد نشسته بودیم که مؤذن مشغول اذان شد و گفت: «الله اکبر، الله اکبر». امیرالمؤمنین(علیه ­السلام) به گریه افتاد و ما نیز به گریۀ او گریه کردیم. وقتی اذان مؤذن تمام شد، امام فرمود: «آیا می ­ دانید مؤذن چه گفت؟»

عرض کردیم: «خدا و پیامبر و وصی او بهتر می ­داند». امام فرمود: «اگر می ­دانستید که چه می ­گوید، کمتر می ­خندیدید و بسیار می ­گریستید».[۳]     



[۱]. عن النبی(صلی­ الله ­علیه­ وآله): «إذَا تَوَضَّأ الرَّجُلُ المُسلِم خَرَجَت خَطَایَاهُ مِن سَمعِهِ وَ بَصَرِهِ وَ یَدَیهِ وَ رِجلَیهِ». (کنزالعمال، ح۲۶۰۳۱)

[۲]. امیرالمؤمنین(علیه ­السلام) پیوسته با اصحاب خود می ­فرمودند: «کسی که بین اذان و اقامۀ نمازش سجده کند و در حال سجده این ذکر را بگوید، خدای ­متعال می ­فرماید: «ای ملائکۀ من! قسم به عزت و جلالم محبتش را در قلوب بندگان مؤمنم قرار می­دهم، و هیبتش را در قلوب منافقین»: «رَبِّ لَكَ‏ سَجَدْتُ‏ خَاضِعاً خَاشِعاً ذَلِيلاً»؛ «پروردگارا، با خضوع و خشوع و خاكسارى براى تو سجده و كرنش نمودم». (ابن ­طاووس، فلاح ­السائل، ص۱۵۲)

[۳] . صدوق، التوحید، ص۲۳۸٫ 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question