×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

دلت پاک باشد. همین اندازه کافی است!    

برگرفته از کتاب پیوند جوان با نماز ـ نوشتۀ مدیر سایت 

همین که انسان دل پاکی داشته باشد کافی است. با این حساب دیگر چه لزومی دارد که نماز بخوانیم؟ من خودم با خدای خود مناجات می­ کنم؛ منتهی به شیوه ­ای که خودم می­پسندم! دوست دارم لحظاتی از روز را با خداوند خلوت کنم و به او فکر کنم. چه اصراری دارید که برای صحبت با خداوند، حتماً وضو بگیرم، رو به قبله بایستم و نماز بخوانم؟! 

این جملات، مطالبی است که از زبان برخی شنیده می­ شود، و با این استدلال سعی دارند توجیهی برای بی­ نمازی خود بتراشند؛ و پاسخی برای وجدان خفتۀ خود دست و پا کنند! وجدانی که به خاطر قطع ارتباط با خالق هستی، آن­ها را سرزنش و نکوهش می­ کند.[۱] 

برای این اشکال، پاسخ ­های مختلف و متنوعی می ­توان مطرح کرد، اما ما در این نوشتار، تنها به گوشه ­ای از آن­ها اشاره می­ کنیم.

خدای متعال در قرآن خود، مردم را بارها به اقامۀ نماز توصیه کرده، و معصومین (علیهم ­السلام) هم ضمن تأکیدهای فراوانی که در مورد نماز داشتند، بهترین و خاضعانه ­ترین نمازها را در درگاه الهی به جا می­آوردند. امیرالمؤمنین(علیه ­السلام) در محراب نماز به شهادت رسید، و امام حسین(علیه­ السلام) هم به همراه یاران باوفایش در میان تیرباران دشمن، عاشقانه ­ترین نمازها را اقامه کرد.

همۀ ما این واقعیت را می ­پذیریم که باید در برابر خدای متعال سر تسلیم فرود آوریم، و خود را بندۀ او بدانیم.

حال، چگونه بندگی او را به جا آوریم و چگونه با او مناجات کنیم؟!

خدای متعال، روش عبودیت و بندگی خود را به ما آموخته است. او به ما گوشزد کرده است که چگونه و با چه روشی بندگی خود را به درگاهش ثابت کنیم، و با چه روشی رو به سوی او آوریم.

نماز، عرصه ­ای برای تربیت انسان و دوری از منیت و خودخواهی است. کسی که خود و خواسته ­های خود را کنار می ­گذارد و گوش جان به دستورهای الهی می ­سپارد، به یقین در برابر احکام الهی، دیگر خود را  نمی­بیند، که بگوید: «خدا این ­گونه گفته، و من طور دیگری می ­گویم؟!»، «خدا گفته نماز بخوان، ولی من می ­گویم هیچ احتیاجی به نماز نیست، و همین که دل پاکی داشته باشی کافی است!!!»

حضرت زهرا (سلام ­الله­ علیها) در مورد علت وجوب نماز می ­فرمایند: «خداوند متعال، نماز را واجب کرد تا انسان ­ها را از تکبر دور کند».[۲]

مطلب دیگر این که انسان، پاکی دل را از کجا می­آورد؟! کسی که به دستور الهی پشت می­کند و در برابر خداوند سر تسلیم فرو نمی ­آورد، چگونه می­تواند ادعا کند دل پاکی دارم؟! خدای متعال سرچشمۀ همۀ خوبی ­ها و پاکی ­ها می ­باشد، و تنها کسانی می ­توانند سخن از پاکی دل به میان آورند، که با معبود خود ارتباطی خالصانه داشته باشند. تنها کسانی از دل پاک برخوردار هستند، که از رذایل اخلاقی کنار بکشند، و نماز و عبودیت خداوند را سیرۀ رفتاری خود کنند.


[۱] . این مطلب بدان معنا نیست که با زبان خودمان با خدا صحبت نکنیم، و با او خلوت و درددل نداشته باشیم. معنای این حرف آن است که چنین گفت­ و گویی هیچ وقت نمی ­تواند جای نماز را بگیرد، و هرگز   نمی ­توان بدون نردبان نماز، به رشد و تعالی معنوی دست یافت.

[۲] . قَالَتْ فَاطِمَةُ (علیها السلام) فِي خُطْبَتِهَا: «فَرَضَ اللهُ … الصَّلاةَ تَنْزِيهاً عَنِ الْكِبْر».

(وسائل ­الشيعة، ج۱، ص۲۲)

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question