بازدید کنندۀ گرامی! از حضورتان در سایت هم اندیشی دینی تشکر می کنم.
متأسفانه به علت مشغلۀ کاری فرصت پاسخگویی به سؤلات را ندارم، لطف کنید فعلا سؤالی مطرح نفرمایید.

بسم الله الرحمن الر حیم

شش راه­ کار عملی برای تقویت حضور قلب در نماز 

راه­ کار اول: توجه به فقر ذاتی خود و کبریایی خداوند

برگرفته از کتاب پیوند جوان با نماز ـ نوشته مدیر سایت

حضور قلب در نماز نعمت ­ها و توانمندی ­هایی که داریم همه از لطف و رحمت خداوند سرچشمه­ می ­گیرند. اگر سلامتی و امنیت داریم، اگر می ­توانیم روی پای خود بایستیم، اگر می ­توانیم ببینیم و بشنویم، و اگر می ­ توانیم با او به گفتگو بنشینیم، همه و همه از لطف بی ­کران او نشأت می ­گیرند. 

خطای بزرگی است، اگر حتی یکی از این نعمت ­ها را هم از آن خود بدانیم، و خویشتن را مالک و به وجود آورندۀ آن تصور کنیم. وقتی با دیدی واقع ­ بینانه، به خود و اطرافمان می ­نگریم، جز فقر و نیاز به درگاه الهی، چیز دیگری نمی ­بینیم. این واقعیت همان است که خدای متعال در قرآن کریم از آن یاد کرده و می­فرماید: )یا أیُّهَا النَّاسُ أنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمیدُ(؛ «اى مردم شما (همگى) نیازمند و فقیر درگاه الهی هستید و تنها خدا است که بی ­نیازِ قابل ستایش است!»[۱]  

وقتی بطری پر از آب را برای چند دقیقه درون دریا بگذاریم، چیز خاصی از آب دریا را درون خود راه نمی ­دهد؛ اما اگر بطری خالی را درون دریا گذاشتیم، بلافاصله پر از آب دریا خواهد شد. ما هم اگر «خودبین» شدیم، در هنگامۀ ورود به دریای نماز و بندگی خدا، بهرۀ معنوی چندانی از نماز نخواهیم برد؛ اما وقتی بپذیریم که منشأ همۀ کمالات و رفتارهای خوب ما، خدای یکتاست، و زمانی که فهمیدیم چیزی از خود نداریم، در این صورت خود را «فقیر»، «تهی» و «نیازمند» به لطف الهی می ­بینیم. چنین ورودی به دریای بندگی خدا ـ نماز ـ موجب می ­شود تا خود را سرشار از عطر یاد خدا ببینیم، و شیفتۀ عظمت و کبریایی خدای تعالی ­شویم. همین شیفتگی، انسان را در جذبه­ای ملکوتی قرار می­ دهد تا جز یاد خدا، به چیز دیگری رضایت ندهد. پس وقتی با تغییر نگرش خود به عالم هستی، «خودبینی» را کنار گذاشته و «خدابینی» را پیشۀ خود کردیم، از جرع ه­های شیرین و جان­ بخش بندگی خدا بهره­مند می­ شویم و شایستگی حضور قلب در نماز را به دست می ­آوریم.[۲] 

امام صادق(علیه­ السلام) می­ فرماید: «هر گاه رو به قبله ایستادی، دنیا و هر چه در آن است و نیز مردم و اوضاع آن­ها را یکسره فراموش کن.    آن­ گاه دلت را از هر آن­چه تو را از خدا باز می­دارد، خالی کن و با چشم دل، عظمت خدای یکتا را ببین. روزی را به یاد آور که هر کسی عمل خویش را می ­یابد، و همگان به سوی خدا ـ که مولای حقیقی  آن ­ها است ـ برگردانده می­شوند. در آن روز، تو با پای ترس و امید در پیشگاه الهی می ­ایستی».[۳]       


[۱].  فاطر (۳۵)، آیۀ ۱۵٫

[۲] . …

[۳] . محدث نوری، مستدرک ‏الوسائل، ج۴، ص۹۵٫ 

متولد سال ۱۳۵۴ هستم. در سال ۷۶، توفیق پیدا کردم تا در جمع خوبان طلبه حضور داشته باشم و مشغول دروس حوزوی شوم. ـــــ بعد از ده سال مطالعه ی دروس حوزوی، وارد درس خارج حوزه شدم. به مدت شش سال از کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی بودم ــــ همچنین در حوزۀ مشاوره ی خانواده، تربیت کودک، امور جوانان و نیز پاسخگویی به مسائل اخلاقی مشغول فعالیت هستم.
نوشته های مرتبط :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

مدیر سایت: احمد نباتي
Thumb_141956
ای برادر! پشتیبان «ولی فقیه» باش، اما پیشاپیش «ولی فقیه» بایست و تیرهای زهر آگین دشمن را که به سوی او روانه می شوند به جان خریدار شو ... تنها عافیت طلبان دنیا دوست هستند که عوام فریبانه از «ولایت» و «ولایت مداری» دم میزنند، اما در هنگامه ی فتنه ها و امتحان های سخت، پشت سر ولی فقیه سنگر می گیرند، تا دنیای "فانی" خود را در خطر نبینند!  
ویــژه هـــا
پی گیری پرسش شما
آمار سایت
  • بازدید امروز: 3485
  • بازدید دیروز: 4560
  • بازدید سال: 1626303
  • کل نوشته‌ها: 1274
  • کل دیدگاه‌ها: 3797
عکس های متنوع تصادفی