×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

رأی بیستم

آراء و وجوهی که تاکنون تبیین شد، همه در جهت تفسیر حروف مقطعه بود، اما رأی بیسنتم که در مقابل آرای پیشین است این ایت که حروف مقطعه رمز و سرّی است میان خدای سبحان و حبیب او، رسول اکرم(صلی الله علیه وآله) و مراد از آن، افهام دیگران نیست.

چنانکه آلوسی می گوید: «… تفسیر این حروف، علم مستور و سرّ محجوبی است که عالمان از درک آن عاجزند …»

بر اساس رأی مزبور، نباید برای فهم معنای حروف مقطعه کوشش کرد و این در صورتی است که ما بخواهیم از راه علوم متعارف حصولی بدان دست یابیم، لیکن راه رسیدن به این راز و رمز نیز به طور کلی بسته نیست؛ چنانکه اولیای الهی از راه قرب فرائض و نوافل، دستیابی به آن برایشان میسور است.

ابن عربی نیز از کسانی است که این حروف را رمز و سرّ می داند.

پاسخ: دستور تدبر در قرآن شامل حروف مقطعه نیز می شود؛ زیرا حروف مزبور الفاظ مستعمل است، نه مهمل و برای بسیط یا مرکب آن ها معنایی قابل فهم است و ادعای رمز بودن آن ها حتما بعد از پذیرش معنادار بودن آن هاست.

اما ادعای انحصار فهم آن معنا به رسول اکرم و اولیای معصوم (علیهم السلام) گرچه ثبوتا ممکن است، لیکن اثباتا محتاج به دلیل است.

رمز بودن حروف مقطعه با ذکر آن در قرآن و با دستور تدبر در همۀ آیات آن، سازگار نیست.

تذکر: مراد ما از این پاسخ، نفی هرگونه راز و رمز میان خدای سبحان و رسول اکرم (صلی الله علیه و اله) و سایر ائمه(علیهم السلام) نیست، چنانکه خدای سبحان در معراج اسرار فراوانی را به رسول اکرم آموخت و آن حضرت هم علوم فراوانی را به امیرالمؤمنینر علی (علیه السلام) آموخت که از دیگران مستور بود. اما حروف مقطعه که جزئی از قرآن است، از موارد آن رموز نبوده، یا رمز بودن آن معلوم نیست.

خلاصه آن که، قرآن به وصف نور بودن ستوده شده و چیزی که نور است تا دلیل بر اختصاص نورانیت آن اقامه نشود، نسبت به همۀ اجزای آن نوز است، گرچه مراتب دیدن مختلف است.

(نقل از تفسیر  تسنیم، ج۲، ص۱۰۰ ـ ۱۰۴) 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question