بازدید کنندۀ گرامی! از حضورتان در سایت هم اندیشی دینی تشکر می کنم.
متأسفانه به علت مشغلۀ کاری فرصت پاسخگویی به سؤلات را ندارم، لطف کنید فعلا سؤالی مطرح نفرمایید.

بسم الله الرحمن الرحیم

برگرفته از کتاب «آیین شکوفایی» نوشته ی «احمد نباتی» مدیر سایت

امر و نهی لازمه­ ی تربیت است و بدون در نظر گرفتن آن نمی­ توان حلقه­ ی تربیتی کودک را کامل دید. البته توجه داشته باشیم که افراط و تفریط در امر و نهی، موجب بروز مشکلات فراوانی در کار تربیتی فرزندان ما خواهد شد.

زیاده­روی در امر و نهی: اگر در امر و نهی زیاده­ روی کنیم ممکن است فرزندانمان دچار خودکم ­بینی شده و اعتماد به نفس خود را از دست بدهند. چنین بچّه ­هایی جرأت بروز دادن خلاقیّت خود را نداشته و دوست دارند به جای آنکه روی پای خود بایستند، دنباله ­رو و تابع دیگران باشند. همچنین با زیاده ­روی در امر و نهی ممکن است کودک به ستوه آمده و والدین خود را موجوداتی آزار دهنده و بی ­منطق ببینند. در چنین شرایطی ممکن است کودک از اطاعت والدین خود شانه خالی کند و مقابلشان بایستند.

ضرورت توجه به دو نکته

۱٫ سلب نکردن آزادی از کودکان:

نباید نسبت به همه­ ی رفتارهای فرزندانمان حساس باشیم. باید بگذارید بچّه ­ها قدری آزاد باشند و آزادانه به بازی و فعالیت ­های دیگر خود بپردازند. به هر حال وقتی کودک بازی می ­کند، ممکن است اتاق خود را نامرتب نماید و حتی ممکن است تا حدّی لباس خود را هم کثیف کند. در این صورت اگر بخواهیم مدام بالای سر بچه ­ها بایستیم و امر و نهیشان کنیم، هم لذت بازی را از آن ها گرفته ­ایم، و هم آن ها را آماده ­ی قیام علیه خود نموده­ ایم. بهترین راه­کار این است که بگذاریم بازی کنند؛ اما بعد از بازی به آن ها آموزش دهیم اطاقشان را مرتب کنند.  

۲٫ استفاد­ی حدّاقلی از امر و نهی:

جهت استفاده نکردن از امر و نهی بی­ مورد، می­ توانیم از روش­ های جایگزین استفاده کنیم.

  • به جای آن که به فرزندمان بگوییم: «اطاقت را مرتب کن!» بهتر است بگوییم: «عزیزم! بهتر نیست اطاقت را مرتب کنی!» با این روش هم به او گوشزد کرده ­ایم تا وظایفش را انجام دهد، هم آمرانه با او صحبت نکرده­ ایم و هم شخصیتش را مورد تکریم قرار داده­ایم.
  • یکی دیگر از روش­ های جایگزین، ورود به دنیای بازی کودکان است. هنگام بازی با کودک می ­توانیم وظایف کودکانمان را به اسباب بازی ­های او گوشزد کنیم و با امر و نهی کردن عروسکش به او یاد دهیم که باید به وظایف خود عمل کند. مثلا به عروسکش بگوییم: «اطاقت را مرتب کردی؟ یک عروسک خوب باید اطاق مرتبی داشته باشد.» وقتی کودک ما چنین صحبت  ­هایی را می­شنود می­ آموزد که باید به وظایف خود عمل  کرده و در انجام آن ها کوتاهی نکند. ­مورد 
  • روش دیگر این است که با فرزندانمان برای انجام مسئولیت­ ها مسابقه بگذاریم. مثلا به جای آن­که بگوییم: «اطاقت را مرتب کن!» بگوییم: «یک مسابقه! ببینم کدام یکی از ما اطاقمان را زودتر و بهتر مرتب می­ کنیم؟» بعد شما به اطاق خودتان بروید و فرزند شما هم به اطاق خود می ­رود تا در مسابقه برنده شود. با این روش نه تنها به فرزندمان آموخته ­ایم که به وظایفش عمل کند؛ بلکه انجام مسؤولیت را هم برای او شیرین کرده­ایم.  

کوتاهی در امر و نهی

کوتاهی در امر و نهی کودک هم موجب می­شود تا بچّه­ ها از تعادل رفتاری خارج شده و بدون این که والدین را ناظر بر رفتار خود ببینند دست به هر کاری بزنند و از انجام برخی از کارهای واجب خود غفلت نمایند. همچنین موجب می­شود تا کودکانمان بد عادت شده و گمان کنند والدین حقّ هیچ گونه اظهار نظری در مورد رفتار آنها را نخواهند داشت. در چنین صورتی وقتی والدین بخواهند در مقابل اشتباهات رفتاری فرزندانشان واکنش نشان دهند و به آن ها تذکر دهند، فرزندان رو در روی آن ها ایستاده و به گمان این که والدین پا را از گلیم خود فراتر گذاشته و آزادی آنها را زیر سؤال برده­اند، با آن ها برخورد خواهند کرد!

مادری می­گفت: پسری دارم که تازه از سربازی آمده است. به پدر پیرش پیله کرده که باید برایم پژو ۲۰۶ بخری! در حالی که ما زندگی متوسطی داریم و پدرش حتی نتوانسته برای خانواده­ ی خود وسیله­ ی نقلیه بخرد. هر چیزی هم می ­خواهد آنقدر پیله می­ کند تا به خواسته ­اش برسد. وقتی در برابر خواسته­ های زیاده طلبانه ­اش مقاومت می­ کنم هر چیزی در اطرافش هست می­ شکند و از خانه بیرون می ­زند. خلاصه مانده ­ام که با او چه کار کنم؟ برادر کوچکش هم که پانزده سال بیشتر ندارد، قدم در جاپای او گذاشته و همانند او رفتار می­کند.  

وقتی این خانم ماجرای زندگی خود را بیان می­کرد به دنبال علت مشکل بودم. لذا در میان سؤالات خود پرسیدم: «پدر در مقابل این رفتار فرزندانش چه واکنشی نشان می­دهد؟»

او گفت: از همان اوّل هیچ کاری با بچّه­ ها نداشت و می­ گفت: نباید بچه را امر و نهی کرد. باید بگذارم خودش متوجه شود!  

متولد سال ۱۳۵۴ هستم. در سال ۷۶، توفیق پیدا کردم تا در جمع خوبان طلبه حضور داشته باشم و مشغول دروس حوزوی شوم. ـــــ بعد از ده سال مطالعه ی دروس حوزوی، وارد درس خارج حوزه شدم. به مدت شش سال از کارشناسان مرکز ملی پاسخگویی به سؤالات دینی بودم ــــ همچنین در حوزۀ مشاوره ی خانواده، تربیت کودک، امور جوانان و نیز پاسخگویی به مسائل اخلاقی مشغول فعالیت هستم.
نوشته های مرتبط :

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

مدیر سایت: احمد نباتي
Thumb_141956
ای برادر! پشتیبان «ولی فقیه» باش، اما پیشاپیش «ولی فقیه» بایست و تیرهای زهر آگین دشمن را که به سوی او روانه می شوند به جان خریدار شو ... تنها عافیت طلبان دنیا دوست هستند که عوام فریبانه از «ولایت» و «ولایت مداری» دم میزنند، اما در هنگامه ی فتنه ها و امتحان های سخت، پشت سر ولی فقیه سنگر می گیرند، تا دنیای "فانی" خود را در خطر نبینند!  
ویــژه هـــا
پی گیری پرسش شما
آمار سایت
  • بازدید امروز: 2044
  • بازدید دیروز: 5098
  • بازدید سال: 1618133
  • کل نوشته‌ها: 1274
  • کل دیدگاه‌ها: 3797
عکس های متنوع تصادفی