×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحيم

اصل خدامحوری 

برگرفته از کتاب آشیانۀ مهر ـ نوشتۀ مدیر سایت

ارتباط خالصانه با خداي متعال، مهمترین اصل در زندگی ما می ­باشد و سایر شئون زندگی در صورتی ارزش و اعتبار پیدا می­ کنند که مقدّمه ­ای برای برقراری ارتباط خالصانه با خدای یکتا باشند. اگر تشکیل خانواده، کار ارزشمندی است، به خاطر آن است که در بستر این زندگی آرامش و سکونی به انسان اهدا می ­شود تا بتواند ارتباط عاشقانه ­ای با خدای یکتا داشته باشد. به همین دلیل است  که پیامبر اکرم (صلی ­الله­ علیه ­و آله) می فرماید: «کسی که ازدواج کند، نیمی از دین خود را به دست آورده است.»[۱] 

اگر زندگی مشترک زناشویی بر اساس اصل خدامحوری بنا شود، این زندگی مقدمّه ­ی مبارکی برای تقرّب به درگاه الهی و نیل به بالاترین درجات انسانی خواهد بود.

محوریّت زندگی بر اساس معارف توحیدی و تقرّب به درگاه الهی، در قرآن کریم مورد توجّه خاصّي قرار گرفته؛ تا جایی که قرآن کریم می ­فرماید: « اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد، خود و خانواده ­ی خود را از آتشى كه هيزم آن مردم و سنگ­ ها هستند، نگه داريد»؛ «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْليكُمْ ناراً وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَة[۲] زن و شوهر، علاوه بر آن که مسئول دین و ایمان خود هستند، مسئول دین و ایمان یکدیگر هم می­ باشند.

پیامبر اکرم (صلی ­الله ­علیه ­و آله) می ­فرماید: «رحمت خداوند بر آن مردی که نیمه ­شب برخیزد و نماز بخواند! سپس خانواده ­اش را بیدار کند و آن­ها نیز نماز بخوانند. رحمت خداوند بر آن زنی که نیمه­­شب برخیزد و نماز بگذارد! سپس شوهرش را بیدار کند و او نیز نماز بخواند.»[۳] لازم به ذکر است که این روایت به معنای اجبار اهل خانه در اقامه­ ی نماز شب نیست. پیام اصلی این روایت تشویق اهل خانه به برقراری ارتباط و خلوت با خدای یکتا و انجام برخی از مستحبّات در حدّ توان و ظرفیت است. معنای روایت این است که خانواده­ ی خود را تشویق به نماز شب کنید، و اگر دوست داشتند نماز شب بخوانند، آن ­ها را بیدار کنید تا آن ­ها هم از این توفیق بزرگ بی­ بهره نمانند. البته در این صورت هم نباید هیچ اجباری در کار باشد.   

تشویق خانواده به شرکت در مجالس اهل بیت (علیهم ­السلام) و نیز شرکت مستمر در نماز جماعت  مسجد از بهترین کارهایی است که موجب باز شدن درهای رحمت الهی، و ضامن رستگاری و آرامش خانوادگی باشد.  

اگر مبنای زندگی ما بر اساس معارف توحیدی و اصل خدامحوری باشد، مشکلات خانوادگی از زندگی رخت برمی ­بندد؛ از بن ­بست ­هاي زندگي روزنه ­هایی به سوی روشنایی و امید  باز می ­شوند و فقط در چنین زمانی است  که زندگي را همچون كلافی سردرگم نمي­ بینید. خداي متعال مي ­فرمايد: «كسي كه تقواي الهي پيشه كند، خداوند راه خروج و نجاتي براي او قرار مي­ دهد»؛ «مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً[۴] اين آيه نشان می ­دهد که اهل تقوا هم ممكن است مشكلاتي در زندگي خود داشته باشند، امّا هرگز در بن­ بست مشكلات گرفتار نمي ­شوند و كاسه ­ي چه كنم، چه كنم در دست نمي ­گيرند. خداوند همواره راه خروجي مقابل آن ­ها قرار مي­دهد و آن­ ها را از مشكلات زندگي رها می­ کند. 

امیرالمؤمنین (علیه ­السلام) در روایت زیبایی می ­فرماید: «کسی که آن­چه را میان او و خداوند است اصلاح کند، خداوند هم آن­چه را میان او و مردم است اصلاح فرماید. هر كس كار آخرتش را به اصلاح آورد، خداوند كار دنيايش را اصلاح كند.»[۵]

 بسیاری از مشکلاتی که در مواجهه با دیگران داریم، به دلیل ضعف رابطه با خدای یکتا است. ارتباط خالصانه با خداوند موجب می ­شود تا ملائکه­ ی رحمت الهی بر ما و خانواده­ ی ما نازل شوند و آرامش و سکون را به ما هدیه کنند.

در قرآن کریم چنین آمده: «به يقين كسانى كه گفتند: “پروردگار ما خداوند يگانه است!” سپس استقامت كردند، فرشتگان بر آنان نازل مى‏ شوند كه: “نترسيد و غمگين مباشيد، و بشارت باد بر شما به آن بهشتى كه به شما وعده داده شده است!”»[۶] بیشتر دغدغه ­هايی كه مردم دنيا دارند، در دو چيز خلاصه مي ­شود: غم و اندوه از گذشته و ترس از آينده. رابطه­ ي خوب با خداي مهربان، دين ­مداري صادقانه و همچنین مقاومت و صبوري در برابر حيله­گري­ هاي شيطان، موجب مي ­شود تا ملائكه ­ي الهي، حزن از گذشته ­ها و ترس از آينده را از دل ما بردارند و ما را به دنيايي از آرامش و آسودگي دعوت کنند.

اگر در گذشته خطاها و اشتباهاتي از شما سر زده، اگر كاستي ­ها و نقص ­هايي داشته ­ايد و اگر در برخي موارد كوتاهي كرده ­ايد، در صدد جبران باشيد و بدانيد كه خداي متعال «جبّار» است. يعني او گذشته ­هاي بد و فرصت­ هاي از دست رفته­ ي شما را جبران خواهد كرد. اگر هم از آينده مي ­ترسيد و نگران هستید كه چه بر سر شما خواهد آمد! باور داشته باشید كه همگي عائله­ ي خداوند هستيم و بر سر سفره­ي نعمت او نشسته ­ايم. آيا خداوند عائله ­ي خود را رها مي ­كند و آن ­ها را فراموش خواهد كرد؟! قطعاً چنين نيست. در واقع، ملائكه ­ي الهي با نزول رحماني خود، مؤمن واقعي را از سرگرداني ميان گذشته و آينده نجات مي ­دهند و او را به زمان حال دعوت مي ­كنند. او كه از گذشته و آينده نجات پيدا كرده، در زمان حال با آرامش و طمأنينه زندگي مي ­كند و در بستر اين آرامش، هم به وظايف بندگي خود بهتر عمل مي­كند، و هم حقوق خانواده و ديگران را ادا مي ­نمايد.

در مشاوره ­ها با مشکلات و معضلات متعدّدی روبروی هستیم که درمان واقعی بسیاری از آن­ ها در برقراری ارتباط با خالق هستی است. هر چند علّت بروز برخی از مشکلات خانوادگی را باید در ناآگاهی از اصول زندگی زناشویی و برخی علّل دیگر جستجو کرد؛ امّا به جرأت می­توان گفت مهم­ ترین علّت در بروز مشکلات خانوادگی گناه و معصیت خاصّی است که یکی از زن و شوهر انجام داده است. امام باقر (عليه ­السلام) مي ­فرمايد: «هيچ نكبتي به بنده نمي ­رسد مگر به خاطر گناهي كه  انجام  داده است. و آن ­چه خداوند از آن مي ­گذرد بيشتر است.»[۷]

به عبارت دیگر، دست رحمت خدای متعال در زندگی، و نزول ملائکه­ ی رحمت، موجب می ­شود تا زن و شوهر زندگی خوبی در کنار یکدیگر داشته باشند. از طرفی گناه و معصیت موجب می­ شود تا رحمت الهی از زندگی دور شود و به تبع آن زمینه­ ی اختلاف و نگرانی در میان خانواده فراهم گردد. وقتی با تن دادن به گناه و آلودگي، ملائکه­ ی رحمت الهی از زندگی انسان دور شدند، راه مشکلات مختلفی به روی انسان و به تبع به روی خانواده­ باز می ­­شود و بنیان خانواده را مورد تهدید قرار می ­دهد. بنابراین، «اصل خدامحوری» نه تنها مهم­ ترین اصل در زندگی انسان، بلکه مهم­ترین اصل در برقراری آرامش و ثبات در کانون خانواده است.

پیامبر اکرم (صلی ­الله­ علیه ­و آله) می­ فرماید: «قسم به کسی که جان محمد در دست اوست، رابطه ­ی دو نفر که با یکدیگر انس و الفت پیدا کرده ­اند، به هم نمی­ خورد، مگر به خاطر گناهی که یکی از آن ­ها انجام داده ­اند.»[۸] 

 


[۱] . «مَنْ تَزَوَّجَ فَقَدْ أَحْرَزَ نِصْفَ‏ دِينِهِ، فَلْيَتَّقِ اللَّهَ فِي النِّصْفِ الْبَاقِي». امالی صدوق، صفحه­ ی۵۱۸٫

[۲] . سوره­ ی تحریم، آیه­ ی۶٫

[۳] . کنزالعمال، جلد۷، صفحه­ ی۷۹۳، حدیث۲۱۴۳۸٫

[۴] . سوره­ ي طلاق، آيه­ ي۲٫

[۵] . «مَنْ أَصْلَحَ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ أَصْلَحَ اللَّهُ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النَّاسِ وَ مَنْ أَصْلَحَ أَمْرَ آخِرَتِهِ أَصْلَحَ اللَّهُ لَهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ». نهج البلاغه، قصار۸۹٫

[۶] . «إِنَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلاَّ تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتي‏ كُنْتُمْ تُوعَدُونَ». سوره­ ی فصلت، آیه­ ی۳۰٫

[۷] . «مَا مِنْ نَكْبَةٍ تُصِيبُ الْعَبْدَ إِلَّا بِذَنْبٍ‏ وَ مَا يَعْفُو اللَّهُ عَنْهُ أَكْثَرُ». الكافي، جلد۲، صفحه ­ي۲۶۹٫

[۸] . کنزالعمال، جلد۹، صفحه­ ی۵، حدیث۲۴۶۵۲٫ (به نقل از «المحبۀ فی الکتاب و السنۀ»، حدیث۳۶۲)

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question