×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

بسم الله الرحمن الرحیم

امام صادق (علیه السلام) می فرماید: «خداوند متعال می  فرماید: “مخلوقات عائله ی من هستند. دوست داشتنی ترین آن ها زند من کسی است که لطف بیشتری در حق مخلوقاتم داشته باشد و سعی و تلاش بیشتری در راه حوائج آن ها به خرج دهد”.»

قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام):‏ قَال اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْخَلْقُ‏ عِيَالِي‏ فَأَحَبُّهُمْ إِلَيَّ أَلْطَفُهُمْ بِهِمْ وَ أَسْعَاهُمْ فِي حَوَائِجِهِمْ.[۱]

اشاره: یکی از ره آوردهای شوم فرهنگ مدرنیته ی غرب، فرهنگ خودخواهی و تن پروری است. دو شب پیش به جایگاه سوخت رفتم تا برای ماشین گاز بزنم. پیکانی جلوتر از من بود که نزدیک جایگاه، گازش تمام شد. جوان راننده بیرون آمد تا ماشین را حل بدهد. من که پشت سر او بودم بیرون آمدم و کمک کردم تا ماشین را کمی جلوتر ببرد. ماشین حرکت کرد، اما نتوانستیم ماشین را از سربالایی ابتدای جایگاه بالا ببریم. به ناچار برگشتم و به راننده ها اشاره کردم چند نفری پیاده شوند و به این جوان کمک کنند. بسیار دردناک بود که کسی پیاده نشد؟!!! ماشین، جلو جایگاه را گرفته بود و کسی نمی توانست داخل شود. یکی از راننده ها که راه خود را مسدود می دید، از روی ناچاری و با غُر و لنگ پیاده شد و ماشین را به داخل جایگاه بردیم!

در این لحظه به یاد زمانی افتادم که مردم افتخار خود می دانستند برای دیگران دست و آستین بالا بزنند و  گره ای از مشکلات او باز کنند. یادش به خیر!

چند سال پیش در یکی از چهار راه های پر تردّد یکی از شهرها، تصادفی رخ داد که منجر به آتش سوزی بزرگی شد. در آن تصادف، درِ بعضی از ماشین ها قفل شده بود و سرنشینان آن گرفتار آتش شده بودند، و همگی جان باختند. بعدها که کلیپ این تصادف را میدیدم، مشاهده کردم که مردم، نظاره گر سوختن برادران و خواهران دینی خود هستند و بسیاری از آن ها هم مشغول فیلمبرداری هستند! با خود گفتم اگر ما دیگران را به مصداق کلام قرآن که می فرماید: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ»[۲] برادر و خواهر دینی خود می دیدیم، آیا به خود اجازه می دادیم که هنگام سوختن آن ها نظاره گر باشیم؟! بر فرض که کاری هم از دست ما ساخته نباشد! آیا در این  صورت غم و اندوه سوختن آن ها، به ما چنین اجازه ای را می داد تا از صحنه ی سوختن آن ها تصویر برداری کنیم؟! مسلماً این گونه نبود.  

امام صادق (علیه السلام) در روایت زیبایی می فرماید: «کسی که به خاطر خداوند در راه حوائج برادر مسلمانش سعی و کوشش کند، خداوند برای او هزار هزار حسنه می نویسد. به خاطر این حسنه ها نزدیکان و همسایه ها و برادرانش هم آمرزیده می شوند.

عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) قَالَ: مَنْ‏ سَعَى‏ فِي‏ حَاجَةِ أَخِيهِ‏ الْمُسْلِمِ طَلَبَ وَجْهِ اللَّهِ كَتَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ أَلْفَ أَلْفِ حَسَنَةٍ يَغْفِرُ فِيهَا لِأَقَارِبِهِ وَ جِيرَانِهِ وَ إِخْوَانِه‏.»[۳]

 اشاره: گستره ی پاداش خدمت خالصانه به برادران ایمانی، آن چنان وسیع است که به خاطر این کار، خداوند متعال نزدیکان و همسایگان و برادرن انسان را هم بهره مند می سازد.


[۱] . الکافی، جلد۲، صفحه ی۱۹۹٫

[۲] . سوره ی حجرات، آیه ی۱۰٫

[۳] . الکافی، جلد۲، صفحه­ ی۱۹۷٫

  1. ناشناس

    سلام
    دستتون درد نکنه

  2. ناشناس

    خیر ببینید. جان امام حسین منو هم خیلی دعا کنید.

    • احمد نباتی

      انشاء الله که عاقبت به خیر باشید / شما هم حقیر رو دعا بفرمایید.

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question