×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

 بسم الله الرحمن الرحیم

حضور قلب در نماز، خلوت با معبود  

برگرفته از کتاب پیوند جوان با نماز ـ نوشته مدیر سایت

سؤالی که ذهن بسیاری از نمازگزاران را به خود مشغول کرده، این است که: «چگونه می­ توان نمازی با حضور قلب اقامه کرد؟!» و «چگونه می ­توان با اقامۀ نماز واقعی، از بدی­ ها دور شد و با خدای خود به گفتگویی عاشقانه نشست؟!»    

نماز، بهترین رابطه با خدای متعال است. نماز، محلی است برای نمایش عصارۀ شخصیتی و وجودی انسان. هر اندازه که از تعلقات دنیا دل کنده و با عالم معنویت ارتباط داشته باشیم، به همان نسبت در نمازمان هم حضور قلب بیشتری خواهیم داشت. در واقع، نماز، جلسۀ امتحانی است که میزان بندگی انسان را به نمایش می ­گذارد. درست است که در جلسۀ امتحان باید دقت لازم را به خرج داد، اما  توجه به این نکته هم ضروری است که برای موفقیت در امتحان، باید سرمایۀ اصلی را از قبل آماده کرد.

ارزش حضور قلب در نماز حقیقت نماز، برقراری ارتباط خاص با پروردگار هستی است. آیا کسی که در رفتارهای روزمرۀ خود، ارتباطی با خدای یکتا ندارد، یا کسی که تنها بر سر سجادۀ نماز، به یاد ارتباط با خدا می­افتد، و یا کسی که بیشتر عمر خود را در غفلت از یاد خدا به سر می­برد، می­تواند هنگام نماز، ارتباطی ویژه با خدای خود برقرار کند و با تمام وجود، با او به راز و نیاز بپردازد؟!(مسلماً چنین نیست)

اگر دوست داریم طعم شیرین نماز را در زندگی بچشیم و با آن انس بگیریم، باید در همۀ شؤون زندگی، رضای خدای متعال را در نظر داشته باشیم؛ سر تسلیم در برابر احکام الهی فرود آوریم و از صراط­ مستقیم الهی خارج نشویم. باید «خود» و «خواسته­ های نفسانی» خویشتن را کنار بگذاریم و نگاهمان را به جادۀ بندگی او بدوزیم. اگر چنین باشیم، خدای متعال هم فرشی از نور، فرا راهمان می ­گسترد تا راهنمای زندگی ما گشته و چراغی از معنویت در وجودمان روشن گردد. آن­ گاه خالق توانا، در نماز و عبادت، جلوه­ هایی زیبا از خود در وجودمان عیان خواهد کرد. تا جایی که نماز را «شیرین ­ترین»، «لطیف ­ترین» و «عاشقانه­ ترین» عمل خواهیم دید. (ان ­شاء­الله)            

 پیامبر اکرم(صلی ­الله­ علیه­ وآله) می ­فرماید: «وقتی بنده­ ای با همۀ وجود برای نماز قیام کند و قلبش هم متوجه خدای تعالی باشد، بعد از نماز، مانند روزی خواهد شد که از مادر متولد شده است».[۱]   

امام صادق(علیه ­السلام) می­ فرماید: «کسی که دو رکعت نماز بخواند و در آن متوجه چیزی از امور دنیا نشود، خداوند گناهانش را می­ آمرزد».[۲]

و نیز می ­فرماید: «وقتی بنده ­ای برای نماز قیام کند، خداوند سه بار به او روی می­ کند. اگر در هر سه بار از خداوند روی گرداند و به او توجه نکرد، خداوند هم از او روی گردان می ­شود».[۳]


[۱] . عَنِ النَّبِيِّ(صلی ­الله ­علیه ­وآله): «إِذَا قَامَ الْعَبْدُ إِلَى الصَّلاةِ فَكَانَ هَوَاهُ وَ قَلْبُهُ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى انْصَرَفَ كَيَوْمَ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ». (محدث نوری، مستدرك‏الوسائل، ج۴، ص۱۰۲)

[۲] . أبَوعَبْدِ اللهِ(علیه­ السلام) يَقُولُ: «مَنْ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ يَعْلَمُ مَا يَقُولُ فِيهِمَا انْصَرَفَ وَ لَيْسَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللهِ ذَنْبٌ». (کلینی، الكافي، ج۳، ص۲۶۶)

[۳] . عَنْ أَبِي عَبْدِ اللهِ(علیه ­السلام) قَالَ: «إِذَا قَامَ الْعَبْدُ إِلَى الصَّلاةِ أقْبَلَ اللَّهُ عَلَيْهِ بِوَجْهِهِ فَلا يَزَالُ مُقْبِلا عَلَيْهِ حَتَّى يَلْتَفِتَ ثَلاثَ مَرَّاتٍ فَإِذَا الْتَفَتَ ثَلاثَ مَرَّاتٍ أعْرَضَ عَنْهُ». (وسائل ­‏الشيعة، ج۷، ص۲۸۸)

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.


question